Herkese iyi akşamlar kızlar,
her ne kadar gebeliğim başından beri burada olsam da çok aktif kullanmasam da sevdiğim bir ortamdı burası bu yüzden ben de doğum hikayemi yazmak istedim belki faydası dokunur size de.
28 Temmuz sabaha karşı 3 gibi bir su gelişi ile uyandım yaklaşık yarım çay bardağı kadar hemen lavaboya gittim tabii bir kaç damla daha gelip durdu emin olamadım üstümü değiştirip geri yatağa geldim ki bir o kadar daha su geldi, anladım suyun geldiğini artık hemen kalktım duş aldım, makyajımı yaptım saçımı düzleştirdim üstümü giyinip eşimi uyandırdım, oda duş aldı hazırlanıp hastaneye geçtik, ebe muayene etti açıklığın yok nst de normal bu yüzden yapabileceğimiz çöl bir şey yok istersen yatış vereyim sabah doktoru bekleyelim istersen sabah gel dedi, sancım olmayınca eve geçmek istedim ben de, bu sırada saat 05.00 suları tabii eve geldik eşim uyudu ben duramıyorum tabii sancılarım başladı hissediyorum uzansam belim tutmuyor, kalkıp etrafı toparladım ben de koltuğu sildim :) sonra saat 7 olunca doktoruma yazdım böyle böyle diye, oda saat 8 de hastane de ol dedi, eşimi uyandırıp tekrar hastaneye geçtik, doktorum da muayene etti hiç açıklık yok ama su gelişi var yatış yapıyoruz dedi, yatış yapıldı ama sancılarım yok denecek kadar az, sonra eşim ile dedik hadi gidip 2 kişi olarak son kahvemizi içelim, ebeye söyledik nstde de hiç sancı çıkmayınca gönderdi :)) gittik kahvemizi içtik geldik annemi aradım oda çıktı yola ben duş aldım Kahvaltı derken vee başladı sancılar, sonra ebe suni sancı vereceğiz dedi başta kabul etmedim sonra ikna ettiler açılman kolaylaşır diye tabii ben de çığlıklar başladı artık sancılarım sıkılaştı dakika da 1 e düştü, annem ablam geldi eşim dayanamıyor artık ağlamama bağırmama anneme bıraktı beni ama ben dayanamıyorum artık, doktor geldi saat 13.30 civarı tuşe yaptı 3 cm henüz bu kadar acı ile dayanman mümkün değil sezeryana alalım dedi annem de onay verdi eşim de, benim de canıma minnet tabii yeter ki kurtulayım diye alın dedim hemen hazırladılar beni ve ameliyathaneye indik etrafımda 6-7 erkek ama ben şoktayım acı, korku, merak bütün duygular karmaşık sesim çıkmıyor gidip gelip soruyorlar nasılsın diye ben sadece iyi değilim diyorum, spinal yapılacağı zaman hemşir iğneyi batıracağım elektrik çarpmış gibi bir his olacak sakin ol dedi ama o yaşadığım sancı ile mi yapan kişi ile mi alakalı bilmiyorum ama hiç hissetmedim bile, uyuştum 1-2 dakika içinde ve sonda takıldı derken doktorum geldi başladılar bebeği almaları 3 dakika sürmedi ben sadece bebeği görmek istiyorum dediğimi hatırlıyorum onlar da temizlenip getirilecek hemen demesiyle ben uyumuşum, bir uyandım beni temizliyorlar doktor gitmiş bebek yok, ben bayağı üşüyorum tabii direkt çıkardılar beni odaya hafif ağrım vardı sadece ama yavrumu görünce hiç hissetmedim bile o kadar mükemmel bir şey ki içim içime sığmadı. 39+4 te doğurdum bu arada, Biraz uzun oldu ama ben kendim uzun hikaye okumayı sevdiğim için yazdım :)devamı için merak ettiğiniz, sormak istediğiniz olursa mümkün oldukça cevaplarım, gerek sancı esnasında olsun gerek ameliyathaneye giderken olsun hepinize ayrı ayrı çok dua ettim, çocuk isteyenlere, doğumu yakın olanlara, rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın herkese bu duyguyu yaşatmayı nasip etsin, yanımda uyuyor oğlum şimdi tek sorunumuz sütüm gelmiyor hiç dün gece boyu uğraştık ama bebek iyice acıkınca bu sabah mecburi mamaya başladık, henüz damla gelmiyor sütüm bu konuda da bilgisi tecrübesi olan varsa yardımcı olursa sevinirim 🙏🏻