Sonunda ben de doğum yaptım kızlar. Böyle bir hikaye yazmak için sabırsızlıkla bekledim. Çünkü Psikolojik olarak sıkıntılı bir hamilelik süreci geçirdim. Bedenen Sağlıklı bir hamilelik yaşadım şükür. Kusma, kilo kayıpları yaşamadım. Bebeğimiz erkekti. 19. Haftamda kalbinde bir parlaklık olduğunu hatta böbreğinde de genişleme olduğunu söyledi doktorum. Takip edilmesi gerektiğini, down sendromu riski olduğunu söyledi. İlk başta inanmak istemedim. İkili test de yaptırmamıştım. Sonra aynı gün başka bir doktora gittim. Aynı şeyleri o da gördü. 22. Haftamda detaylı ultrasona girdim. Hala görülmeye devam ediyordu. Doktorum Down sendromlu olabilir dedi ve Fetal DNA önerdi. Yurt dışına kan gönderelim emin olmak için dedi. Sonuç ne olursa olsun benim için değişmeyecekti. Yaptırmadım o yüzden. Sonrası zaman zaman düşünmekle geçti tabiki ama bebeğimin gelişimi güzel gidiyordu. 37.Haftamda kalbindeki parlaklık kaybolmuştu ama bir kez görülmesi bile riskti. Çatı muayenesi sonrası normal doğuma karar verdik 39+5. Haftamda nişanım geldi bir sabah. Gece de gelmeye devam etti ve hafif sancılarım vardı. Önce ilçedeki hastaneye gidip acil bi şey olmadığına emin oldum. Hastanem merkezdeydi çünkü. 2 cm açıklıkla sabah kontrole gittim. Doktorum bu kez 3 cm açıklık olduğunu ilçede olduğum için beni bırakmayacağını söyledi. Yatışım yapıldı o sıra elimden geldiğince yürümeye çalıştım derken 1-2 saat içinde suyum geldi ve ben 3 saat içinde oğlumu kucağıma almış oldum 😊 Bebeğim Çok sağlıklıydı ağlar gözlerle bana bakıyordu Ben iyiyim anne diyordu 😊🤧Bütün sıkıntılarım orda bitti işte. Normal doğum yaptım ancak dikişlerim oldu tabiki. Bol yürüyüş tavsiye ederim hastaneye yatmamla doğum yapmam bir oldu nerdeyse 😊 Uzun oldu biraz hakkınızı helal edin 😊💖