Sıra bana da geldi nihayet😊 burada cok vakit geçirdim. Çok şey öğrendim, şükür sonunda oğlumu sağlıkla kucağıma aldım demek isterdim fakat bebeğim enfeksiyonlu olarak dünyaya geldi. Birazda bu konuda sizlere bilgi vermek için aslında bu paylaşımda bulunmayı istedim. Gelilim hamileligime; Eylül ayının sonunda hamile olduğumu öğrendim. Genetik olarak şanslıydım ailemdeki kadınlar hamileliklerinde hiç bulantı aş erme vs. yaşamamış ben de yaşamadım. Son aylardaki ağırlaşma ve iş yapma güçlüğünü saymazsak gayet rahat bir hamilelikti. Bebeğim kontrollerde kilo ve baş çevresi olarak 2 hafta önden gidiyordu. Doktorum 4 kiloyu geçmezse normal doğum yapabilirsin çatın müsait demişti ama 38+5 te 3.850 civarindaydi oğlum. Doktoruma ben kendime güveniyorum. Doğurabilirim dedim, anne benden daha minyon ve 4.200 doğurmuş beni ben de yaparım diyordum. Benim ilk doğum belirtim doğumdan 3 gün önce başlayan vajinada batmaydı. Allahim nasıl bir batma ama sanki içeriye sert bir cisim konmuş yürüdükçe canımı acıtıyordu. 39+5 te bu batma iyice arttı. O akşam yürüyüşe çıkacaktık, bu arada ben hamileligimde hiç yürümedim, spor yapmadım, 1 tane bile squat yapmadım ve cok pişmanım çünkü doğumumu zorlaştıran etmenlerden biri de buydu. Neyse tam yürüyüşe çıkmadan malum devamli küçük abdest hissi yaşadığımız için ben bir lavaboya gireyim öyle çıkalım dedim. Tam oturdum ki icimde bir şey patladı sandı ve foş diye bir şu boşaldı ve kesildi. Annemi çağırdım hemen, benim suyum geldi dedim. Annem tuvaletini yapmışsındır dedi. Yok dedim baksana renginin tuvaletle alakası yok, su beyaz ve bulanıktı. Bu enfeksiyona isaretmis ama ben bilmiyorum tabii. Hani yeşil kahverengi vs. olsa çocuk kakasini yapmış deyip panik olacaktım ama beyaz ve bulanık su da iyi değilmiş. Annem çok panik oldu. Suyun geldiyse sancın olmazsa suni alacaksın. Suni çok zor diyordu. Ama ben bununla da baş ederim diyordum ki gerek kalmadı çünkü 1 saat içinde benim tatlı tatlı adet sancısı gibi sancım gelmeye başladı. Hastaneyi aradim durumu söyledim. 1 saate burda olun dendi. Duşumu abdestimi aldım, depend taktım, hafif hafif hala suyum gidiyordu. Eşimi aradim, uçarak geldi. Annem ben ve eşim hastaneye yola çıktık. Üçümüzde aşırı heyecanlıyız tabii. Hastane butik otel gibi bir hastaneydi. Gece sadece 1 ebe vardı, küçük ve sakın bir hastane. Ben öyle olmasını istemiştim. Neyse ebe acikliga baktı 2 cm dedi. Birazda zorladı sanırım artması için. Doktorum 4 cm de epidural yapariz demişti. Gece 12 1 civarı bu arada. Ama 2 cm de bile ciddi bir sancı çekiyorum ben. Duşa giriyorum olmuyor yürüyorum olmuyor yere göğe sığamıyorum. Aradan öyle 2 saat geçti saat 3 civarı ebe acikliga baktı 3.bucuk cm dedi. Ben ölüp ölüp diziliyorum. Annemle eşime siz normal doğum yap dediniz sizin yüzünüzden perişan oldum, başka çocuk falan doğurmam ben diye bağırıyorum. Bu arada bağırmam tutarım kendimi diyordum ama maalesef baya bağırdım. Simdi cok utanıyorum🙂 3.bucukta yapın epidurali diyorum ama olmaz diyorlar. Eşim doktorla konuşmuş oda olmaz demiş. Tamam dedi yarim santim daha sıkarım dişimi ama ölüyorum resmen. Ebe gelip kontrol ediyor saat 5 gibi yeter oldu 4 cm biliyorum hadi yapın artık diyorum. Annem eşim neden yapmiyorsunuz yapsaniza diyorlar ama kimse cevap vermiyor. Eşim doktoru tekrar aramış doktor sonunda telefonda itiraf etmiş bizim hastanede epidural yapacak anestezist ve ekipman yok diye. Dayanamıyorsa sezaryene alalım demiş. Eşimin de annemin de öyle bir nevri dönmüş ki odaya geldiler annem hadi gidiyoruz. Bizi kandırmışlar epidural yokmuş burda dedi. Ben şok😳 ebe bilgileriniz yazmam gerek dedi. Verdiği serumlar vs. Son bir çatı bakalim onuda not etmem gerek dedi. Ben o kadar kızgınım ki ne hakaretler ediyorum yalancı düzenbazlar diye. Herkes biliyor tabii doğum katında çalışanların epidural olmadığını ama bize söylemediler. Hatta muhasebe doğum olsun epiduralin ödemesini öyle alırız demiş. Tam bir dolandırıcılık kurumu. Ben hata ettim ismi cismi bilinmeyen, küçük bir hastane tercih ettim. Neyse annem dediki bu şehirdeki en iyi hastane neresi ise cabuk orayı ayarla ambulansla gidecegiz dedi eşime. Son çatı muayenem yapıldı ve 7cm olmuş açıklık. Aslında muhtemelen beni daha 3.bucuk cm de diye 2 saat oyaladıklarında açıklığım artmıştı ama söylemediler. Beni tekerlekli sandalye ile indirdiler ama ben en laflar sayıyorum her gördüğüm çalışana. Küfür eden biri degilim sevmem de ama çok beddua verdim bilip de söylemediyseniz eğer ….. diye diye. Bu arada eşim doğum yaptığım hastaneye gelmiş ama alamayız demişler önce. Doktorlar takip etmediği hastayı kabul etmiyorlar burada demiş. Güvenliğe yalvarıp bir doktorun numarasını almış, sabahın köründe aramış eşim çaresiz. Alttan girip üstten çıkıp kabul ettirmiş. Bu bir Allahim hikmeti ben ambulansla taşınırken yarim saat hiç sancım olmadı. Gayet rahattım, beddulara devam tabii. Geldik hastaneye oradakilere yalvarıyorum hemen yapın diye sahiden hemen katater takıldı ve yapıldı anında uyuştum. Offff o an nasil bir rahatlık anlatamam. 9 cmye kadar epidurali veriyorlarmis ama ondan sonra doğumu zorlaştırdığı için kesiyorlarmış. 9 a kadar her şey güzeldi. Uyudum bile kısa bir süre. Bu arada geç kalınmış bir lağman yapıldı. Diğer hastanede yapıldığı zannedilmiş çünkü. Bu arada doktorum geldi tanıştık. 9 cmden doğumun sonuna kadar toplam 2 saat ebem ben ve doktorum odada hep beraberdik. O saatler gerçekten zordu bebegin kafası büyük olduğu için kanalda takılmış. Tabii ben bilmiyorum soylemediler. Annem ve eşime durumu açıklamış doktorum, dogumhaneye alacağım deneyeceğiz ama olmayabilir biraz sıkıntılı bebek bir yerde takıldı, olmazsa eğer sezaryane alacağım her şeye hazır olun demiş. Odada geçen o 2 saat nst duş yürü ıkın bağır şeklinde geçti. Sancı geldikce küçük dilim sallanircasina bağırıyordum doktorum bağırma gücünü ıkınmaya kullan diyordu ama olmuyor o anda. Ikınma büyük abdest yapar gibi ama var gücünüzle yapılması gereken bir şey. Her neyse o 2 saatin sonunda saat 10 gibi doktorum dogumhaneye gidiyoruz çatala çıkıp bakacağız olursa olur olmazsa sezaryana alacağım. Bebek kanalda cok bekledi dedi. Tamam dedim yeterki bitsin. Yürüyerek doğumhaneye gittim. Doktorum ve 5 kadar ebe başımda ama olmuyor bir türlü bebeğim gelmiyor. Doktorum hemen yukarı telefon etti 2 erkek doktor geldi biri izbandut gibi 2 metre var en az. Onlarda kadın doğumcu. Sancı gelince söyle bastıracağız karnına dediler. Eyvah dedim bu adam bastırsa ben ölürüm kesin ama olsun ölmekten beter oldum zaten daha kötü ne olabilir ki diyorum. Bir kez 2 doktor bastırdı ama olmadı, doktorum ameliyathaneyi hazırlasinlar son bir defa daha deneyip olmazsa iniyoruz dedi. Ben onu duydum ya o kadar sancidan sonra sezaryan olamam dedim içimden. Ve sancı gelince onlar öyle bir bastırdı ben de var gücümle ıkındım ki doktorum kesiyi attı, hiç hissetmedim acısını sadece kesildiğimi hissettim ve oğlum 30 mayıs sabahı saat 10.12 de dünyaya geldi cok şükür. 11 dikisim vardı dıştan, içeriyi bilmiyorum. Dikilirken muhabbet ettik bol bol. Doktorum dişini sıkarsan güzel dikerim dedi. Bazı kısımlar acıdı ama doğumda sonra o ne ki. Kendim kalktim çataldan. Doğumdan 2 saat sonra kendi kendime duş alabildim. Doğum sonrası tek bir ağrı kesici bile içmedim. Ertesi gün sanki doğum yapmamış gibiydim. Şuan 2 aya yaklaştık ve dikiş yerim tamamen kayboldu. Doğuma 20 kilo artiyla girmiştim ve 6 kilosu kaldı. Tüm zorluklarına rağmen bugün olsa yine normal doğum yaparım. Kadın fizyolojisi muazzam gerçekten. Her hikaye kişiye özeldir. Benim doğumum zordu ama sizinki olmayabilir. Umarım olumsuz etkilenmezsiniz. Bütün açıkliğiyla yazmak istedim. hiç spor yapmamak ve bebegimin kafasının büyük olması zorladı. Bebegin 2 gün sonra yoğun bakıma alındı enfeksiyon sebebiyle 3 gün hastanede yattık. Lütfen arkadaşlar enfeksiyona dikkat edin. Ihmal etmeyin asla. Benim kokulu renkli akıntım olmadı hiç, ağrı sızı da aynı şekilde. Bu yüzden bilemedim. Umuyorum siz böyle zorluklar yaşamazsınız herkese kolay doğumlar diliyorum👋 cok uzattım kusura bakmayın…