Erken doğum riskim vardı 33. Haftadan itibaren güzel anneler ilaçlarla bir müddet tuttuk. Pazar gecesi 2 de sancılarım geldi hafifti başlarda ne suyum gelmişti ne nişanım. Saat 5 e kadar bekledim. Biraz şiddetlendi. Hastaneye gitmeye karar verdik eşimle birlikte. Yolda daha çok miniksin az daha dayan gelme diye dua ediyordum ki hastanede 4 santim açılmam olduğunu doğumumun başkadığını öğrendim. Hem minik diye korkuyor hem kavuşacağım için seviniyordum. Nst de saatlerce bekledim ağrılarım sabah 10 da dayanılmayacak hale geldi güçlü durmaya çalıştım plates yaptım açılmam 7 santimdi. Saat 1 gibi doğuma alındım. Bebek çok küçük olduğu için kendini aşa indiremedi bütün yük bendeydi açılmam 10 santim olmuştu ama gelmiyordu çok güçsüz ve yorgundum artık kurtarın beni diye yalvarıyordum. 4 5 kere çok kuvvetli ıkındım olmadı kesi attılar son kez ıkın geliyor dediler ıkındım ve o minicik bedeni kollarımdaydı inanılmaz bi duyguydu. İlk dediğim şey ama bu çok küçük oldu 🥰 Kilosu 2 700 dü ama çok güzeldi. Sağlıklı annesi dediler. Benim dikişlerim atıldı kaç tane bilmiyorum ama makata kadar var çok yorgundum. Giydirdiler odama çıktım yanıma geldi hemen meleğim emzirdim sütüm hala yok gibi mama takviyeside yapıyorum beraberinde bugün evimize geldik. Sanki şimdi aile olduk çok ağrım var dikişlerden dolayı ama herşeye değer. Melek Su evini sevdi eminim. Size hayırlı doğumlar diliyorum rabbim sağ sağlim kavuştursun yavrusuna bütün anneleri iyi geceler 🥰❤️😘