Merhaba sevgili anneler 🥰
7.haftadan beri buralarda doğum hikayesi okuya okuya 9 ayı doldurduk. Birçok konuda soru sordum cevapladınız çok teşekkür ederim. Şimdi ise sıra bizim hikayemizi okumanıza geldi 🥰
Gebeliğimin en başından beri çok sakin olağan bir süreç yaşadım, bulantım bile toplasan 10 kere anca olmuştur. 5-7.aylar arasında göğsümün alt ortasında kaburga ağrısı çok yordu beni. Ama sonunda o da geçti. Pandemi sürecinde olduğumuz için 5.ayımdan sonra hiç çalışmadım. Bu yüzden ağırlaştığım son zamanlarımı da rahatlıkla evde dinlene dinlene geçirdim. 8
9.ayıma geldiğimde her kontrolde her şey normal gidiyordu. Normal doğum yapmak istiyordum. Kendimi buna çok hazırlamıştım. Ikınma taktiklerini, odaklanmayı sakin kalabilmeyi öğrenmeye çalışıyordum. Ama bunun yanında herkes demişti ki, illaki normal doğum yapacağım diye kendini çook şartlama, bebek kendi belirliyor doğum şeklini. Bu sebeple mümkünse normal doğum istemekle birlikte, mümkün değilse de sezaryen olursa da bunu da olumlu karşılarım diyordum.
Artık haftada 1e düşmüştü kontrollerimiz. 38+5 ’te pazartesi günü haftalık kontrolümüze gittik, doktorumuz ultrasona bakarken hiç olmadığı kadar oyalandı, tekrar tekrar ölçümler yapıyor, Allah Allah, yanlış mı ölçüyor bu cihaz diyordu. Sonra bana dedi ki, kızımızın suyu biraz azalmış gibi sanki, bu sefer 3 gün sonra gel, 1 hafta beklememiz doğru olmaz. şu an korkacak panik yapacak hiçbir şey yok, sen tedbir amaçlı perşembe günü tekrar gel dedi. Doktorumu çok seviyordum ve çok güveniyordum. Bu yüzden dediği gibi panik yapmadan eve gittik. Perşembe oldu, yeniden girdik kontrole 39+0′dı haftamız 3200gr görünüyordu bebeğim. bu sefer çok net şekilde, “eveet anne olmaya hazır mısın, yarın bebeğin kucağında olacak, daha fazla bekleyemeyiz, sabah sezaryene giriyoruz” dedi 🥺 beennn nasıl şok oldum nasıl ağladım, nasıl heyecanlandım, korktum… Anlatamam size. Doktorum beni sakinleştirdi, bak şu an dışarıda olması, içeride olmasından daha güvenli olacak, hiç merak etme şu an çok iyi durumda bebeğin. Her şey çok güzel olacak dedi. Şimdi eve git hazırlığını yap, sabah görüşürüz dedi. Bizi aldı bir telaş. Sanki 9aydır bu günü beklemiyormuşuz gibi 😊 neyse geldik eve, hastane çantamızı kontrol ettik, geceden kayısı hoşafı kaynattım, blender’dan geçirdim yanıma aldım. Saat 2 oldu uyuyabilene aşk olsun. Yazıyorum hala buralarda sabah ameliyata gireceğim tavsiyeniz var mı diye😁 çok çok cevap geldi sağ olsun herkes. Neyse 2 saatlik uykuyla gittik hastaneye. Giriş yapıldı nst çekildr derken, çok duygusal anlardı benim için. Hamile olarak geçirdiğim son dklardı. Son kez göbüşümü sevip girdim ameliyata. Spinal sezaryen olacaktım. Doktorum geldi elimi tuttu başladık. Bu arada ne iğne vurulurken ne sonda takılırken asla hiçbir şey hissetmedim. Sadece herkesin dediği gibi bastırmalar çekiştirmeler oluyor gibiydi. Saat 09.09′da innnceciikk masummcaa bir ses duydumm. Meleğim dünyaya gelmişti. Ağlıyordu. Birkaç saniye görebildim kuzumu. İlk sorduğum şey şu olmuş: kel mi 😂😂 hayır kel değil çok güzel birr kız dediler. kızım çok sağlıklıydı, her şey yolundaydı. Yalnız 1 gün önce ultrasonda 3200görünen bebişim 2800 olarak doğdu. Sonra beni çıkardılar odaya gittiğimde annem babam kardeşim eşim. Hepsinin gözleri aşkla gülüyor ama hepsi ağlıyordu. Getirin kızımı göremedim ben dedim. Getirdiler. Kucağıma ay parçası gibi bir şey koyuverdiler… Yüreğimin yağları eridi. O kadar güzeldi ki, o kadar masum ve minikti ki. Hıçkıra hıçkıra ağladım. Bu güzel kız benim bebeğim mi diye. İnanamıyordum. Bembeyaz tenli, sapsarı saçlı, masmavi gözlü, yumuk yumuk bir İpek’ti o. O an anladım çok doğru bir isim seçmiştik ona.
Neyse doktorum gelip yiyip içebilirsiniz dedikten sonra yükledim kayısı hoşafına, yükledim soğuk ve sıcak kahveye. Baş ağrısı olmasın diye iç demişlerdi. Bugün 10.günüm Gerçekten de zerre kadar ağrım olmadı. Hemen 4 saat sonra ilk pırtımı yaptım 😁 hastanedrki bakım ve ilgi çok iyiydi. Çok memnun kaldım. Hemen emzirdim kuzumu, 1 saat içinde sütüm gelmişti. Ayağa kalkmakta yürümekte hiç zorluk çekmedim. Geceyi çok kolay geçirdim. Hastanenin emzirme danışmanı gelip gece 1 buçuk saat bize emzirmeyi öğretti, yardımcı oldu kızımla bana. Allah razı olsun ondan da. ♥️ Sabah kontrollerdrn sonra çıkıp evimize geldik. Sonrası da kolay geçti. Hiç ağrım olmadı. Kanamam azıcıktı. Sadece emzirmeyi öğrenene kadar meme uçlarım aşırı derecede yara oldu. Bu arada 1aydır lansinoh göğüs ucu kremini kullanıyordum. Ama önemli olan onu uzun süre kullanmak değil, doğru emzirmeyi öğrenmekmiş onu anladım. 9 aylık hamilelikte ve Ameliyatta gık demeyen ben, emzirirken bağıra bağıra ağlamak istiyordum. O kadar çok acıyordu. Sonra anladık ki meme ucum yetersiz geldiği için yavrum tam düzgün kavrayamıyormuş. Bu yüzden çok yara olmuş. Hatta deli gibi kanıyordu meme başım. Bir emzirme den sonra yavrum bir kustu, ağzında kıpkırmızı kan gibi bir şey. Ölecektim korkudan. Çok panikledim. Hemen koşa koşa acile gittik. Doktor dedi ki, bu senin meme başından gelen kan 😪😪😪 Hemen gittik lansinoh’un meme başını çıkartıcı ufacık bir Pompası var, onu aldık. Başı çıkınca yavrum güzel emmeye başlayınca, düzelmeye başladı yaralar. Bir yandan zeytinyağı bir yandan lansinoh krem sürüyordum. Emzirme den önce mutlaka pompa ile başını çıkarıyordum. Bu sayede iyileşti. Şu an 10 günlük oldu kızım, hiçbir şey kullanmadan acısız emzirebiliyorum. İlk kontrol 3 günlükken olmuştu, 2500e düşmüş kilosu. Dr çok iyi emzirmen lazım yoksa sarılık olur dedi, bunu duyan ben çocuğa bir rahat vermedim 😁 deli gibi 2 saatte bir uyandırıp emzirdim. Sarılık olmasın diye elimden geleni yaptım. Bu sayede 4gündr 300 gr almış bebeğim 🤩🤩 doktor bu harika bir sonuç dedi. Mama mı verdin doğru söyle deid 😁😁 Yok dedim kendi sürümün başarısı. Bu arada çok çok çok su içiyorum. Sabahları soğanlı yumurta salatası ve tahin yiyorum. Bu sayede 3.gğnde falan sütler resmen durduk yere damlıyordu göğsümden. Öyle çok süt yaptı ki bunlar. Bir de çok güzel dinlenebilitorum. Annemle kardeşim yanımda. Sağ olsunlar onlar yemek temizlik işlerini yapıyor. Benim tek işim gücüm emzirmek ve kızım uyuyunca hemen uyumak. Şimdilik her şey çok güzel gidiyor. Hamilelik çok güzeldi, ama evladımı kucağıma almak…. Tarif edilemez bir duyguymuş. Ölüyoruz aşkımızdan 🥰 nasılsın evdeki 5 kişiyi başına topluyor sıpa😂 hepimiz bütün işi gücü bırakıp onu izliyoruz…
Bu arada hastaneden ve doktorumdan çok çok memnunum. Merak edenler için yazayım İzmir Çiğli can hastanesinde Şebnem Özgür Sancar Dı doktorumuz. Kendisine buradan çok çok kalp 🥰🥰🥰 çookk uzun oldu biliyorum ama buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim 🥰 soruları olan varsa yanıtlarım. Hepinizin sağ salim yavrusunu kucağına almasını dilerim ♥️♥️