Çok şükür hikayemi yazmak bana da nasip oldu 😊
Gebeliğim başından beri çok güzel geçti benim için. Kanama, bulantı-kusma vs yaşamadım. Hiç kendimi gebe moduna sokmadım, aksine çok hareketliydim. Yeri geldi ağır şeyler kaldırdım, koştum, halı da sildim, annemden dahil yardım istemedim. Doğuma kadar tek ve en büyük yardımcım sağolsun eşimdi. İş yaparken bana kızdığı için o evde yokken tüm işlerimi hallediyordum 😅 4. ayda kasılmalarım olduğu için tedbir amaçlı progestane kullanmaya başladım. Çok şükür kasılmalara rağmen serviks uzunluğum gayet iyiydi. Her kontrolde doktorum özellikle bakıyordu. Benim kasılmalarım inatla devam ettiği için 36. haftaya kadar devam etmemi istedi ben de dediği gibi yaptım. Koronaya kadar çok sosyal bir gebelik geçirdim. Sonra tabi eve tıkıldık kaldık. İlk başta geceleri gizli gizli ağlıyordum çocuğumu göremeden ölücem diye nasıl bir psikolojiye girdiysem, şimdi buna gülüyorum 😅 37. haftada çatı muayenem vardı, doktorum çatımın uygun olduğunu ve 1 cm açıklık olduğunu söyledi. Normalde evden hastane dışında çıkmayan ben akşam sakin olan alanlarda eşimle yürüyüşlere başladım. Kasılmalardan dolayı erken doğururum diye düşünen ben 37 yi geçtim çok şükür diye sevinip artık gelebilir modunda takılıyordum. 39. haftada tekrar doktorum muayene etmek istedi. Ben de belki doğumu tetikler diye sevindim. Açıklık 1 yine 1 cm di. Muayeneden 1 gün sonra 2 gün boyunca nişanım geldi. Artık her an gelebilir diye bekliyorduk. 40 haftayı doldurduğum için kontrole gittiğimde nst de 10-15 dk da bir 100 ü aşan sancılarım vardı. 1 gece önce kasılmalarım da başlamıştı aslında ama ben sürekli kasılmam olduğu için çok önemsememiştim. Nst de sancıları görünce ümitlendim bir anda iyi bir açıklık bekliyordum. Doktorum muayene ettiğinde 2 cm açıklık ve rahim ağzının kalın olduğunu söyledi. Normalde günü asla geçirmek istemeyen, 40 haftayı doldurursa açıklık iyi değilse zorlamam sezaryen olurum diyen ben nedense doktordan 1-2 gün daha istedim ama doktorum izin vermedi günün doldu sancıların şiddetli bebek evdeyken strese grip mekonyum yapabilir dedi ve riske atmak istemedi. Ben de doktorumu dinledim ve normal doğum denemek istediğimi söyledim 14.07.2020 de saat 9 da yatışım yapıldı. Vajinal fitil ve lavman derken sürece başladık. Saat 5 olmuştu benim açıklığım 3 cm di ve rahim ağzım hala kalındı çünkü bebek başı yanlış yerleşmişti baskı yapmıyordu. Doktorum ultrasonla baktı ve bariz bir şekilde belliydi, bu durumu görünce biraz ümidim kırıldı. Doktorum istersen epidurali şimdi yapalım hem rahatlarsın hem de açıklık belki artar dedi. Kendim de ebeyim nst lerimi vs takip ediyordum çok şükür bebek de bir sorun olmadığı için tamam deneyelim dedim. Epidural takıldı ben doğru düzgün bir acı hissetmedim abartılacak bir acı yok korkmayın. 45 dk sonra kontrol edildi 4 cm di ama hala bebek başı aynıydı. Doktorum ben istediğim için 1 saat daha bekleyelim dedi. 1 saat sonra da aynıydı. Oysa nst de sancılarım 2 dk da geliyor ve çok şiddetliydi. Meryem ana otu da koydum. Sürekli yürüyüş yaptım, plates topunda da hareketler yaptım ama olmayınca olmuyordu demek ki.Doktorum da artık bekleyemem çok yoruldun çoktan doğurman gerekirdi dedi ben de pes ettim tamam hocam alın sezaryene dedim. Eşimi aldılar konuştuk. Eşim ve annem benden çok üzüldü panik oldular, kendimden çok onları sakinleştirmeye çalıştım. 19.30 gibi ameliyathaneye alındım. Epidural kataterden ilaç verilecek diye planlamıştık. Doktorum spinal yapılarak bir daha canımın yanmasını istemedi ve anestezi doktoru da o şekilde onayladı. Sondam takıldı. Beni yatırıp boyamaya başladılar. Kataterden yapılan ilacın etkisini bekledik ama bir terslik vardı uyuşmuyordum. Saat 20 ye kadar bekledik ama ben test ettikçe hissettiğimi söyledim. Genel anestezi asla istemiyordum çünkü entübe olma fobim vardı. Entübe etmeyeceklerini söyleyerek damardan ilaç vererek beni uyuttular. Sonra ilk hatırladığım şey acıyla ve ağlayarak uyandığım “ ağlamak istiyorum” dediğim. Sonra annem bana tamam kızım ağla rahatla dediğin de neden bebeğe bişey mi oldu neden ağlıcam diye anneme bağırdığım 😅 Anestezi kafası ben de çok iyiydi doğru düzgün bişey hatırlamıyorum, konuştuğum kişileri unutup neden aramadı diye kızdım sonra annem beni ikna etti aradılar hatta konuştun diye 😅 çocuğuma kızmışım neden doğmadın seni hemen sünnet ettireyim de sen gör demişim 🤭 Eşim yanımda olduğu benle konuştuğu halde O nu sorup durmuşum. Traji komik bir doğum hikayem oldu yani 😅. Ama sorsanız pişman değilim denediğim için. Sezaryen sonrası benim için çok zor değildi. 9 gibi ameliyattan çıktım. Gece 3 de sulu bişeyler verdiler sonra sondayı çıkardılar ve mobilize oldum hem de tek başıma (annem yorgun diye kıyıp uyandırmadım) Odanın dışına çıktım hatta koridoru en az 5 defa turladım. Çok şükür hiç bir komplikasyon yaşamadım. Yürüyüşten sonra bebeğime kendim baktım üstünü değiştirdim, emzirdim, altını ben temizledim. Geç saatte sezaryen oldum ve gazım çıkmadı diye doktorum 2 gece yatış verdi. 2 gece de 15 tane bez, 1 tane 10 lu, 3 tane 5 li hastane çıkışı, 2 müslin örtü, kendime de 2 tane pijama yetti. Kilot bez kullanışlı oluyor öneririm. Ben canped büyük boy aldım memnun kaldım (166 boy, 70 kilo ile doğuma girdim) , depend de öneren çok. Benim hikayem sizlere olumsuz gelmesin ben denediğim için mutluyum en azından denemedim diye düşünmeyeceğim ve benim için değişik bir hikaye oldu. Her türlü doğum şeklini biraz da olsa yaşamış oldum 🤭 kendim sağlıkçı olduğum için daha beter şeyler olur korkusu vardı. Çünkü biz sağlıkçıları genel de tıp teper ve kimsenin başına gelmeyen bizim başımıza gelir. Ben pek öyle görmesem de arkadaşlar beni de tıppın teptiğini söylüyor 😅 Şimdi oğlum uyuyor ve bugün benim doğum günüm. Benim için geçen yıllardan çokça farklı ne kadar yorgun, uykusuz ve kafası yerinde olmayan ve bebeği meme reddi yapan bir taze anne olsam da mükemmel bir his içerisindeyim. Bebeğime bakıp bakıp şimdi bu mükemmel varlık benim mi diye düşünüp ağlayıp duruyorum. Tüm yaşadığım sıkıntıları unuttum hatırladıkça sadece gülüyorum sadece Rabbime şükrediyorum ikimiz de sağlıklıyız ve evimizdeyiz bundan önemlisi yok 😊 Rabbim tüm isteyenlere bu güzel duyguyu yaşatsın inşallah. Ben UMUT uma kavuştum darısı başınıza 🤲🏻🥰