Merhaba sevgili anne adayları 🌸
Aslında doğum yapalı 7 ay oldu ve benim hikayemi yazmak gibi bir düşüncem yoktu. Ama bir anda, doğum öncesi buradan pozitif doğum hikayeleri okumamın beni nasıl rahatlattığı aklıma geldi ve hikayemi yazmak istedim. Umarım birilerine iyi gelir yazdıklarım❣️
En baştan beri 9-20 Aralık arası bekliyorduk doğumu, doktorumun verdiği tarih buydu. 9unda kontrole gittiğimde son kontrolüm olduğunu bilmiyordum. Her şey yolundaydı ve bekliyorduk :) ara ara kasılmalarım olsa da pek zorlamıyordu beni. Ayın 11i oldugunda annemler ve kuzenim şehir dışından yanıma gelmişlerdi doğum için. O gece kasılmalardan rahat uyuyamadım ancak düzensizdi ve sabah kalkınca geçmişti. Yine gelmeyecek bizimki diye düşündüm :) gün içinde gayet iyiydim, akşamında misafir ağırladım ve gece 12yi geçiyordu yattık. Sabırsız ve heyecanlı geçiyordu artık her dakika ve eşimle “ne zaman doğacak, artık gelse” diye konuştuk. Saat 01:00′e doğru eşim uykuya daldı, ben ise şiddetli bir kasılma hissettim ve wcye gitmek için zorla doğrulup kalktım. Ayağa kalkmamla suyum geldi. Eşimi uyandırdım, doğumun başladığını söyledim. Heyecanla kalktı, hastaneye gitmek için aceleyle giyindi. Ben ise o ana kadar hep hazırlanarak hastaneye giderim diye düşünüyordum ancak öyle olmadı. Birlikte çalıştığım doğum koçuna yazdım durumu anlattım. Suyum fazla geldiği için hastaneye geçmemi söyledi. Kendisi başka bir doğumda oldugu için sabah yanıma gelecekti.
Hastaneye kimsenin gelmesini istemedim. Kuzenim yanımda olmak isteyince o ve eşimle beraber gittik. Muayene yapıldı ve 2cm açıklık oldugunu, doğumun başladığını söylediler. Odaya geçtim sancım yoktu, uyuyup dinlenmemi söylediler ancak ben heyecandan uyuyamadım. Sabah 7 gibi doktorum geldi muayene etti, 3 cm açıklık oldugunu söyledi. Bu arada pazarlık yapıyorum dayanamazsam epidural almak istiyorum diye :) epidural alabileceğimi ancak benim epiduralsiz de başarabileceğimi söyleyerek gitti. Bu arada serumla suni sancı verildi. Saat 8 oldugunda doğum koçum yanıma geldi ve artık sancıları hissetmeye başlamıştım. Saat 9a kadar iyi idare ettim. Burada doğum koçunun etkisi büyük tabi masaj ve rahatlatıcı müziklerle destek oldu bana. Saat 10a kadar sancı sıklıgı ve şiddeti arttı. Bu kadar kısa sürede ancak 4-5 cm açılmıştır ve şimdiden böyleyse normal doğuramayacağımı düşündüm. 10da ebe gelip muayene ettiğinde tam açıklık oldugunu ve doğuma alacaklarını söyledi. Şok olmuştum bitmiş miydi yani bu kadar mıydı 🙈 doğumhane hazırlanan kadar odada bekledim, sona yaklaşmayın sevinciyle sancıları daha az hissediyordum. Doğumhaneye gittiğimde ise hiç sancı hissetmedim ve nstde sancı geldikçe bana söylüyorlardı, o şekilde ıkınıyordum. Doğumhanede geçen 15dk sonunda bebeğim göğsümdeydi. İnanamıyordum, kavuşmuştuk 💙
Doğum hikayemi güzel hatırlamamın en büyük sebebi pozitif düşünmem. Hep güzel hikayeler okudum, bedenime ve bebeğime güvendim. Çok olmasa da hergün pilates topunda doğumu kolaylaştıran hareketler çalıştım 🤸🏻♀️
Küçük bir tavsiye olarak; etraftaki kötü doğum hikayelerini duymayın, herkesin bakış açısı farklı. Güzel düşünün güzel olsun 🙏🏼 bir de Hypnobirthing isimli bir kitap var okuyun, okutturun 😊
Sevgiyle kalın 💐