Merhaba hanımlar birgün bende buraya doğum hikayesi yazarmiyin acaba diyordum hep ve işte yazıyorum 😄 öyle uzunca yazacak birseyim yok doktorum sezaryan randevusu verdi gittim oldum 😄 tam 39 haftalık olmuştuk bebeğim biraz kiloluydu zaten en baştan bu yana iki hafta önde gidiyordu sezaryan diye planliyorduk ki öylede oldu 3850 oldu kilosu doktorum yinede normal yapmak istiyodu çatı muayenesi yaptı catim çok dardı bu bebek burdan asla çıkmaz dedi 😄 yarın gel alalım dedi tamam dedim ertesi gün sabah kalktim evimi topladım dusumu aldım saçlarıma maşa yaptım eşimle güle oynaya gittik yatisimizi yaptırdık odamızı süsledik sanki düğün yeri gibiydi hazırlıkların yapıldı ve ameliyathaneye alındım asıl hikaye burda başlıyor 😄 anestezi doktoru geldi epidural yaptı buraya kadar herşey normal çok güzeldi bir hemşire vardı yanımda onunla sohbet ediyorduk sürekli o sırada doktorum kesmiş bile hiç duymadım hissetmedim bebeğini çıkardık dedikleri an çok çok heyecanlandım çok korkmaya başladım neden ağlamıyor diye sormamla ağlamasi bir oldu 😄 tamam beni şimdi bayiltirmisiniz dedim bebeginle fotoğraf çekelim tamam dediler hayır hemen bayıltin dedim o duyguyu size asla anlatamam karın bolgemi komple çıkarmışlardı sanki yok gibiydi çok enteresan bir duygu sadece sezaryen olanlar anlar neyse anestezi yi verdiler bana gözümü açtığımda doktorum gitmişti birtane hemşire vardı napiyosunuz bittimi dedim şimdi bitiyo dedi bebeğim nerde dedim o bebek odasında dedi o sırada servis hemşireleri geldi hadi gidiyoruz dedi çıktık odamıza eşim annem kapıda bekliyodu zaten çıktım ilk onları gördüm nasıl geçti falan konuştuk odaya çıkana kadar saat 16:30 dabitti ameliyat akşam 23 de yürütmek için ayağa kaldırdılar hiç korktuğum gibi olmadi gayet rahat kalktım yürüdüm birdaha olsa birdaha epidural sezaryan olurum kesinlikle iki gece hastanede yattım eve geldigimiz gün kalkıp tek başıma banyomu yaptim şuan 4. Gün herşeyimi tek başıma kendim yapıyorum çok memnun kaldım 😄😄 çok uzun oldu hakkımızı helal edin 🥰♥️