Sonunda yazmak bana da nasip oldu. Aslında yazmayacaktım ama belki birilerine umut olur diye yazıyorum. Çünkü her doğum hikayesi okuduğumda kendime pay çıkarmaya çalışıyordum özellikle ben normal doğurduysam herkes normal doğurabilir kısmı bana umut veriyordu. Gelelim doğum hikayeme. 2 temmuz da 38+5 haftalıkken bizim apartmanda iki dairede virüs çıktı eşim hemen beni arayıp eşyalarını topla annenlere git dedi bende apar topar hazırlanıp annemlere geçtim. Eşim evde kalmaya devam etti ordan işe gitmek zorunda kalıyordu. Cuma günü yani 38+6 da ablamla konuştuk annemlere yakın oturuyor oda. Bana pazartesi ye kadar kalırsan pazartesi gelcem bende yanına dedi kalmicaksan da bugün geleyim dedi bende kalırım tabiki bu durum varken şimdi eve gidemem dedim oda öyleyse pazartesi geliriz çocuklarla dedi. Akşama doğru oldu bir baktık gelmiş hayırdır falan derken aniden karar verdim gelmeye dedi. Cumartesi günü için de plan kurduk diğer ablama da haber verdik gelecekti oda kahvaltı yapacaktık birlikte evde zaman geçirecektik. (Tabi nerden bilecektik minik prensimin planımızı bozacağını 🤷♀️) Gece saat 12 oldu ablam uyudu bende uzandım bir baktım karnımdan pıt diye bir ses geldi lavaboya çıktım acaba nişan mıdır dedim baktım bişey yok tekrar yatağa geçtim yarım bardak su geldi banyoya geçtim baktım su ve hafif kan gelmiş. Meğerse nişan ve suymuş. Eşimi aradım hemen suyum geldi dedim oda ciddi misin falan beni kandırmıyorsun değil mi diyo zavallı. Tamam dedi araba tutup geliyorum. Ablamı uyandırdım suyum geldi galiba dedim oda heyecana girdi zavallı 😂su hemen gelmez yavaş yavaş gelir diye. Tabi bende ona inanıp eşimi aradım bekle dedim. Aradan 3 dakika geçti suyum bu sefer çok geldi istemsizce tutamıyorum ılık bir su. Ablama dedim tamam öyleyse hemen gidiyoruz dedi annemleri de uyandırdı. Eniştemi aradılar arabasıyla gelip bizi aldı. Hastane kendi evime daha yakın olduğu için eşime hastane çantamı al sen ordan geç dedim bizde arabayla geliyoruz. Tabi ben giyindim bez bağladım hala su geliyordu çünkü. Sakinim o arada ablam sen nasıl sakin kalabiliyorsun ben senden daha çok korkuyorum diyor. O arada sancı yoktu arabaya bindik sancım tutmaya başladı. Hastaneye vardık ebeye söyledim açıklığıma baktı 3 cm. Nst ye bağladı bebeğin kalp atışları yavaş dedi gece hiç hissetin mi dedi. Hissetmiştim ama su geldikten sonra hiç hissetmedim dedim. Doktoruma haber vermiş serum verin bide oksijen ondan sonra tekrar bakın aynıysa sezeryana alcaz seni dediler. Serum taktılar o arada sancım tutuyor nasıl dayancam diyorum sancı gelince derin nefes alıp ver dedi aynısını yaptım çok şükür güzel karşıladım sancıları. Serum bittikten sonra tekrar nst ye bağladılar kalp atışı normale döndü. Ebe dedi isterseniz eve yollayalım ya da isterseniz burda kalın ama ilk gebelik olduğu için gitmeyin bence dedi hem suyu da gelmiş bebeğin eşimi çağırdık tamam dedik kalıyoruz 24 saat sürebilir doğum dedi eşime ilk gebelik olduğu için. Yatışımı yapmaya gitti eşim.sonra ebeyle hemşire lavman yaptılar altıma da bez bağladılar kalan geldiği gibi tuvalete git dediler. Sonra Ablam geldi yanıma yürüyüş yapıyoruz doğum hane koridorunda ablam da moral veriyor bana. Sancılar şiddetli olmaya başladı ablam taktik veriyor sancı geldiği gibi burnundan nefes al alttan vermeye çalış ki hem açılman hızlansın hem de çektiğin sancılar boşa gitmesin bende uygulamaya çalıştım ki gerçekten de etkisi oldu. Sancılar sıklaştı ablam dakika tuttu baktı 2 dakika da bire indi sancılar o arada ebeye haber verdi ebe alttan yine baktı 7 cm açılma oda şaşırdı çabuk ilerledi diye. Ikın dedi ıkındım tamam dedi şimdi ıkınma çataldan indirdi sancılar geldikçe Ikın ve kakan gelirse haber ver dedi. O arada doktorumu çağırdılar 5 dakika geçti doktorum geldi çatala çıktım muayene etti 9 cm açıklık Ikın dedi tabi o arada artık ben bitkin düştüm sancılardan ıkınıyorum ama tam değil. Öyleyse in çataldan yürüyüş yap sancı gelirse çömel ve içinden 50 saniye say Ikın morarana kadar dedi. İndim tabi bende hal kalmadı bide korkuyorum artık. Aradan 3 dakika geçti tekrar çatala aldı başını görüyorum dedi bebeğin Ikın başını göğsüne daya ve var gücünle ıkın. Ama yeterince ıkınamadım korkudan sancım geçti. geçince dinlen sancı geldiği gibi derin nefes al ve tekrar ıkın dedi doktor ama nafile tekrar indirdi çataldan 3 defa o şekilde indirdi en son beni sezeryana alın dayanamıyorum dedim bu açıklıktan sonra seni kesinlikle sezeryana almam dedi. En son çatala aldı ben ıkınamadığım için ebe hemşire bide başka biri 3 ü aynı anda karnıma bastırdı bende bağırdım hem de ıkındım bir baktım bebeğim çıktı. Onu yan tarafımdaki masaya aldılar temizlemek ve kontrol etmek için masadayken bebeğim ağlamaya başladı başı bana dönünce beni görünce sanki hissetti ve ağlaması durdu(o bakışı sanırım ömrümün sonuna kadar unutamicam 😍) . Bebeğimi verin dedim göğsüme koyun tamam dediler temizleyelim bırakcaz. O arada bebeğin eşi çıktı. Doktor dedi bebeği yeni doğana götürün tabi ben ağlamaya başladım bebeğimin nesi var ne oldu diyorum. Bişeyi yok dediler sadece Biraz oksijensiz kalmış. Götürmeden önce göğsüme koydular 2 3 dakika kaldı aldılar onu. Aman Allahım ne güzel duyguydu 😍dikişleri yapmaya başladı doktor 1 saat dikişim sürdü içten baya olmuş dıştan da doktorun söylediğine göre 3 dikiş varmış. İçtekini söylemedi korkutmamak için ama baya var oda benim ıkınamamam yüzünden. Odaya geçtik bir saat sonra da bebeğim geldi. Emzirmeye çalıştım 6 saat sonra da evimize geçtik. Bebeğim 39 haftada 2860 kilo ve 48 cm gece 12 de gittiğim hastanede saat 3.25 te doğdu.şuan 6 günlük olduk yavaş yavaş toparlanmaya da başladım inşaallah daha da iyi olucam. Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ve şunu da söylemeden geçemicem gerçekten herkes normal doğum yapabilir ama ben hayatta yapamam derdim ki etrafımdaki herkes de aynı şeyi söylerdi ama Allah ne nasip ettiyse o olur. Kendinize güvenin ve her şeyi akışına bırakın emin olun ben yaptıysam herkes yapabilir.çok uzun oldu ama ben hep uzun hikaye okumayı severdim belki benim gibi olanlar da vardır 😇