Bizimkisi bir aşk hikayesi 😍
Onu görene kadar dünyada böyle bir aşk olduğuna inanmazdım. 🥰
Bende doğum yaptım. Hatta ben bile doğum yaptım diyebiliriz.☺️ 32. Hafta da gelmek isteyen oğlumu anca 35+5 e kadar tutabildik. Gelelim doğum serüvenimize. 32. Haftada 2 cm açılma ile bir gece hastanede yattıktan sonra progestan ve yatak istirahati ile eve çıktım. 35. Haftanın başına kadar sürekli yattım. 35. Haftada artık ev içinde ufak ufak hareket etmeye başlamıştım. 5 Temmuz sabahı saat 6 da durduk yere kusma isteğiyle uyandım ve istifra ettim. Sonra tekrar uyuyamadım. O günü hiç ağrısız sancısız akşam ettik. Saat 21.30 olduğunda benim sancılarım başlamıştı. Ben yalancı sancılar sandım, biraz ev içinde yürüyüş yaptım. zaman geçtikçe şiddeti biraz artmaya başlamıştı ve hareket etmekle geçmiyordu. Saat 23.00 oldu eşime söyledim oda süre tutalım ve 00.00 da hastaneye gidelim dedi. Süre tuttuğumuzda inanamadım. Çünkü 4 5 dk da bir 40 50 sn sancılarım oluyordu. Hemen eşyalarımızı alıp hastaneye gittik orada da nst de 4 dk bir 80 90 sancım çıktı. Bebek küçük olduğu için hemen yenidoğanı olan hastaneye doğru yola çıktık.
İkinci gittiğimiz hastanede de nstde düzenli sancılarım vardı ve hastaneye gittiğimde tekrar istifra ettim bu açılmanın ilerlediğini gösterirmiş. Açılmam bu arada 3.5 4 e yakındı sancılarım düzensizleşmişti. 6 temmuz sabahı tekrar muayene edildim ve açıklık 4 cm olmuştu. Bebeğimin kilosu ise 2580 gram ölçüldü. Hemen doğumhaneye alındım. Sıcak duşa girdim biraz sancılarım takip edildi. Düzensiz olduğu için suni sancı başlandı. Bol bol yürüyüş yaptım ebeler beni zorla yatırdılar gücüm bitmesin diye. Açılmam çok yavaş ilerledi ilk başlarda ama modumu hiç düşürmedim oğlumla bol bol konuştum. Saat 13.00 da açılmam 5 cm olmuştu o zaman suyumu patlattılar ve kendini gösteren acılar işte o zaman yavaş yavaş başlamıştı. Yürüyüşe devam ettim sancım geldikçe eğildim kalktım squat yaptım. Saat 14:30 gibi artık açılmam 7 cm di ve sancılar beni gerçekten zorluyordu. Bu arada suni sancının dozuda artırılıyordu. Ama asla bağırmadım gücümü boşa harcayamazdım. Artık saat 15:00ı geçmişti ve ben tam açıklık olmuştum. Eşimi yanımda istedim o olmasaydı gerçekten başaramayabilirdim. Sancım geldikçe ıkınmamı söylediler derin nefes alıp asla bağırmadan çenemi göğsüme dayayıp ıkındım, ıkındım,ıkındım… hatta ebe daha iyi ıkınacağımı düşünüp beni yatakta çömelme pozisyonuna aldı bir süre de öyle ıkındım. bir ara kendimden geçtim çok kısa süreli bi baygınlık geçirdim ama hemen toparladım eşimin ve ebelerin desteği sayesinde. Artık son ıkınmaya gelmiştik bebeğin başı görünüyordu. Suni sancı dozu iyice artmış ve 25 30 çıkan sancılar bile benim canımı deli gibi yakıyordu. Artık bitmesini istedim ve ebeye karnıma basmasını istedim. Biri karnımdan bastırıcak ve bende son gücümle tekrar ıkınacaktım. O kadar ıkınmaya odaklanmışım ki bebeğimin çıktığını hissetmedim bile hepsi aynı anda bana “Artık ıkınmaaa” diye bağırdı o an farkettim dünyalar güzeli oğlum doğmuştu ve benim tüm acılarım o an bitmişti. Dünyamın değiştiği saat 15.35 ❤️
İçte 2 dikiş dışta 4 dikişlik küçük bir epizyotomi açıldı. Gerçekten kestiklerini hiç hissetmedim bile normalde çok korkuyordum korkulacak bir şey yokmuş. Bebeğimin ölçümleri alındı ve o an bir şok daha canım oğlum 3130 gram doğmuştu. Ultrason ölçümü baya yanılmıştı. Çok sağlıklıydı ve yanımdan ayrılmasına, yoğun bakıma gitmesine ihtiyaçı olmadı. Onu iyi görünce artık kendimi saldım ve dikişlerimi beni uyutup atmalarını istedim. Çünkü uykusuzluğumun 40. Saatine gelmiştik ve gücüm tükenmişti. Odaya geçtiğimiz saat 17.00 civarıydı yanlış hatırlamıyorsam. Hemen emzirdim ve sonrası tamamen tentene temas. Ertesi gün ise eve taburcu olduk. Bugün 3. Günümüz ve sütüm yavaş yavaş gelmeye başladı sürekli emzirin ve asla pes etmeyin.
- Üniversite hastanesinde doğum yaptım ve asla pişman değilim iki ebe de doğumhaneye girdiğim andan itibaren asla başımdan ayrılmadı ve sürekli beni motive ettiler.
- Nefes egzersizleri ve ıkınma çokçokçok önemli mutlaka doğum öncesi çalışılmalı
- Doğumhane de deli gibi bağıranlar vardı asla onlara kulak asmayın gözünüzü korkutmasın. Siz ne kadar motive olur dış dünyaya kendinizi kapatırsanız, bir o kadar sakin kalıyorsunuz.
- Suni sancı ve epizyotomi benim gibi sizi korkutmasın ve önyargılı yaklaşmayın. Ben kendi sancılarımla doğurmak isteseydim şu an belki hala sancı çekiyor olacaktım. Günlerce sürebilirdi.
- Çektiğimiz bütün acıların evlatlarımızı kucağımıza alana kadar olduğunu ve sahip olduğumuz evladın bir nimet olduğunu kendimize hatırlatıp onlar için son ana kadar güçlü kalmak zorunda olduğumuzu unutmayın.🥰
Herkesin doğumu ve gebeliği farklıdır. Size; sizin için en kolay ve sağlıklı doğum hangisi ise onunla evlatlarınıza kavuşmanızı diliyorum. Sağlıcakla kalın. 🌸🌸