Sonunda bende buraya doğum hikayemi yazıyorum.Öncelikle çok güzel bir hamilelik geçirdim her işimi kendim hallettim son ana kadar.40+2 olmuştum artık ve hala doğuma dair bir belirti yoktu ben artık normal doğumdan umudumu kesmiştim son günlerim olduğu için de psikolojik olarak böyle düşünüyordum.28 haziran gecesi belimde hafif kasılmalar vardı aslında anlamıştım bişeyler olduğunu ama eşimi telaş etmemek için söylemedim.29 haziran günü sabah lavaboda nişanımı gördüm ama nasıl bir mutlulukla artık doğum olucak diye çok sevinmiştim.Sancılarımı takip etmeye başladım çok düzensizlerdi o sırada kahvaltımı hazırladım sonrasında duş aldım.Sancılar halen düzensizdi öğleden sonra şiddeti artmaya başladı saat 3 gibi eşimi aradım işten geldi hastaneye gittik.İlk muayenemde açıklığım 3 cm çıktı ve yatışım yapıldı.Saat 4 gibi odaya aldılar nst bağlandı ve başladım sancıları çekmeye.Doktor muayeneye geldiğinde açıklığı kontrol ederken suyum patladı bu arada açıklık 5 cm olmuştu sancıların şiddeti bi anda artmaya başladı artık yerimde duramıyordum 1 saat sonra 8 cm oldu doktor rahim ağzını yumuşatmak için iğne yaptı eliyle rahim ağzına açılması için bişeyler yaptı saat 6 gibi açıklık 10 cm oldu artık doğum başlamıştı sondayla idrarımı aldılar hiç acı verici bi durum değil endişelenmeyin bana ıkınma hissi gelmeye başladı her sancıyla beraber ıkınıyordum ama bi türlü olmuyordu gücüm bebeğe yetmiyordu.Tam bir saat ıkındım ama olmadı.En son bi doktor daha geldi karnıma bastırdı alttan başka bi doktor bebeği kontrol etti bende son gücümle ıkındım ve 7.30 da bal kızım dünyaya geldi.Onu gördüğüm an bütün acılarım bitti.Uyuşturuldum ve dikişlerim atılmaya başlandı doktor bi tane kesi atmıştı ama kızım gelirken çok fazla yırtmıştı bir buçuk saat dikiş atıldı.Sonra kanama durduruldu ve servise çıktık.Biraz uzun oldu hakkınızı helal edin.Rabbim bütün hamileleri hayırlı sağlıklı sıhhatli kavuştursun yavrularına size de dua ettim kızlar…Varsa sorularınız seve seve yanıtlarım :)