Merhaba kızlar size doğum hikayemden ve daha sonra yasadığım şeylerden bahsedeceğim. 37+3 günlük hamileyken yani 28 haziran pazar günü belime geçmeyen bir ağrı girdi ağrılar geçmeyince ve düzenli olunca doktora gitmeye karar verdik doktora gittiğimizde nst çekildik hemşire bebek gelmeye hazırlanıyor gelemiyor dedi hemen doktorumu aradı doktorum bir gecelik yatış verdi 3 kez nst cektirdim hiç biri doktorun istediği gibi çıkmadı daha sonra sabah oldu doktor yanıma geldi hemen hazırlan 5 dakika içinde seni sezaryana alıyoruz dedi basımdan assağa kaynar sular döküldü herşey okadar ani gelişti 9 temmuza gün almıştık hiç birdeyim hazır değildi yanımızda hiç bişey yokdu ailemize haber vermemiştik bi ben bi eşim vardı yanımda çok korkuyorum ağlamaya başladım daha sonra doktorum ameliyatta gözlerimin yarı açık olacağını söyledi ben hiç istemedim panik atağım var dedim ama tansiyonum olduğu için onu uygun gördü bende itiraz etmedim ameliyathaneye indik çok korkuyodum herşey aniden gelişmişti ağlıyodum kendimi motive etmeye başladım bebeğimi erken kucağıma alacam herşey çok güzel olacak diye ameliyata başladı doktorum ters giden birşeyler vardı ve ben bunları duyuyordum doktorum karnımı çekiştiriyordu bebeği alamadığını söylüyordu ben ters giden bişeyler olduğunu anladım zaten hemen beni bayıltmıslar uyandığımda yanımda kimse yoktu ameliyathanede bekliyodum ne olduğunu anlamaya calısıyodum bebeğim nerdeydi ne olmustu kimse hiç birşey demiyordu daha sonra doktora sordum bebeğimin yorgun oldugunu çok zor bi doğum olduğunu tedbir amaçlı yoğun bakıma aldıklarını söylediler daha sonra odaya çıktım ailem geldi bebeğim çok şükür iyiydi kucağıma aldım ama çok küçüktü beslenme bile beslenemiuordu elleri hep morarmıştı iğneden şuan çok şükür evimizdeyiz ama ben o günden beri hiç uyuyamıyorum yaşadıklarımı unutamıyorum sürekli ağlıyorum gözlerimi kapatınca olanlar gözümün önüne geliyo :(((