Merhaba sevgili hamiş anne ve adayları biraz uzun bı hikayem olacak şimdiden belirteyim. Evliliğimin 4. Ayında planlı bı sekilde hamile kaldım eşimin yoğun isteği üzerine Rabbim bize nasip etti zor bı hamilelik süreci geçirdim ilk 4 ay mide bulantıları sırttaki kas ağrıları olmakla beraber bitmedi bu 6 aya kadar devam etti 12. Haftamda doktor bebeğimin kız olduğunu söyledi daha sonra 16. Haftada bebegimin erkek olduğunu öğrendik bu şekilde ilerliyordu ağrılarım çok fazla vardı bu benim yürümeme engel oluyordu en son kalsiyum magnezyum B12 bu gibi vitaminleri kullanarak yavaş yavaş geçti şükür ve mide yanması başladı bütün ilaclari kullandım gavuscon rennie duo oda aynı faydasız ve doktorumun verdiği razogen 20 mg hap hayatimi kurtardı diyebilirim çok iyi geldi son zamanlarda 31. Haftadan sonra ağrılarım oluşmaya başladı belimde karnmda arada kramplar normal diyordu herkes bebeğimin kafası iri olduğu için hep iki hafta öndeydi ve doktorum sezeryanida ikinci planda bulundiralim sen her iki doğumda hazırlıklı ol ben normal doğum istedim fakat çocuğum ve benim sağlığım için hangisi iyide o olsun dedim 34. Haftada bebegimin suyu azalmıştı doktorum gittiği yere kadar götürelim dedi çünkü daha çok küçüktü ve ilk gebeliğim olduğu için korkularım başlamıştı bu arada kontrollerini sıkılaştıralm dedi haftada bir veya iki defa geleceksin dedi o bı hafta sürekli bel ağrısı sümüğümsü akıntılarım oldu ve hep kramplar girdi bende ayıma girecek belki yalancı sancı bu aylarda o şekil kramplar olabilir diye düşündüm ve 35. Haftada kontrole gittim suyum hiç kalmamış ☹️ doktorum alıştıra alıştıra doğuma almamin zamanı geldi dedi alttan muane edecem eğer acilman çok varsa normal doğum yaparz yoksa sezeryan yumuşama var açılma yok bebek kanala girmia suni sanciyla baslatabilirim ama çok riskli dedi ben seni riske atmak istemem karar senin dedi bebek susuz jaldigi için oksijensiz kalmış zor olur bende doktorumu dinleyerek mecburen sezeryani onayladm ve akşam 8 gibi beni sezeryana aldı iki dakika sonra bal oğlum karşımda o duygu inanılmaz bişe o sırada bebeğim ağlarken doktoruma hocam ağladı bı sıkıntı yok demi dedim ağlayan bebekler genelde sağlıklı olurmuş iyi çok şükür dedi ama çocuk doktoru bakmalı benim dikişler atılıyordu spinal sezeryan oldum belden iğne yapılınca çok hissetmedim evet acı oluyo ama dayanilmayacak gibi değil çok korkuyodm hep hissedecegimi düşünüyordum ameliyatın öyle olmadı sakinleştirici fln yaptılar sonda takılırkende çok az aciyo zaten saniyelik bişe hiç korkmanıza gerek yok ben uyusukken takılsın istedim ama mesai dışında sezeryan olduğu için olmaz dediler odama cikarken bebeğim yoktu kuveze almışlar morarma var diye solunum yetersiz demişler çok üzüldüm çok ağladım ama yinede buna çok şükür olsun bebeğim en azından yasiyo doktorum o gün kontrolün olup bebeğin doğması bı mucize oldu dedi çünkü bı gün sonrasını istemiştim ben belkide bı gün sonrası hiç olmayacakti şimdi oğlum kuvezde son zamanlarda idrar yolu enfeksiyonu yaşadığım için ona hafif geçmiş ciğerlerde enfeksiyon oluşmuş ve solunum yolu problemi var bir hafta kalır dediler beni taburcu ettiler ve ameliyat esnasında sadece yavrumu gördüm başka hiç göstermediler onu çok merak ediyorum aklım hep orada ben ilcedeyim bebeğim 40 dakika uzaklıkta şuan doğru düzgün sütüm de yok gönderemiyorum ve hepinizden dua istiyorum ameliyat sonrası ayaklanmam zor olmadı bu arada sancılarım çok hafif oda normal sezeryandan korkmayın hanmlar eğer olmanız gerekiyor hiç diretmeyin rabbim anne olmak isteyen herkese hayırlı evlat versin inslh ve hepinize hayırlı sağlıklı doğumlar diliyorum.