Sermec27 kuzum çook haklısın🙏 annem benden önce bir ölü doğum yapmak zorunda kalmış,3 tane büyüğüm var benden önce. Yine de aylarca atamamış üstünden onun acısını, o bebeğinin acısını unutamadığını hala söyler. Geçti der, yangını da geçti yarası da geçti ama acısı durur der. Evlat kaybetmek kim bilir ne kadar zordur. İlla doğurup büyütmek gerekmiyor Rabbim kimseye göstermesin. İnşallah bebeğin olduğunda senin de yangının da yaran da geçer bir nebze olsun. Sen psikolojini iyi tutmak zorundasın, stres olmamalısın kesinlikle çok zor gelir eminim ama yapmalısın hem kendi sağlığın için hem de Allahın inşallah sama nasip edeceği bebeğin için. Ben ameliyat olmadan önce korkuyordum erteliyordum ameliyatı, bu ameliyatı oluyorum ama yine de çocuğum olmazsa ne olacak diye kendimi çok yedim birkaç ay. Sonra kendime ‘Gül napıyosum kendine gel yaşadığın olumsuz şeylerle hayatını zehir edip eline ne geçecek, yaşayacağın güzel günleri ertelemekten başka bir şet yapmıyorsun’ dedim. Ama ben bunu kendime kabul ettirmeden önce o kadar insan aynı şeyleri söyledi ki hepsi vız geldi tırıs gitti. Siz yaşamıyorsunuz konuşmayın diyordum hep. Aynı şey değil evet ama insan psikolojisi malesef aynı. Yaşadıklarını kabul etmekten kendini kabul etmekten başka çaresi yok malesef insanın🙏😢