22.06.2020 tarihinde Amerika Charleston şehrinde sabah saat 7 civarları başladı bizim doğum hikayemiz. Sabah 7 civarı belimde bir ağrıyla uyandım hemen kalkmadım biraz yatakta durdum daha sonra belimdeki ağrı kasıklarıma inmeye başladı belki büyük abdestim gelmiştir diye tuvalete gittim geldim tekrar uzandım ağrı sürekli bi şekilde gelmeye başladı yalancı kasılmalardır diye düşünerek telefondaki kasılma programından dakika tutmaya başladım. İlk kasılma ve ikinci kasılma arası 10 dakika olduğunu ve 35-40 saniye sürdüğünü gördüm 2. denedim 3. Denedim 4. Denedim aynı şekilde 10 dakikada bir geliyordu bu yalancı sancı olamazdı. Hemen yataktan kalktım etrafı toparladım sıcak bir duşa girdim. Duştan çıktım kasılmalarım devam etti. Bu arada normalde İstanbulda yaşıyorum doğum için Amerikaya geldim görümcemde kalıyorum tek başıma eşim istanbulda koronadan dolayı uçak seferleri iptal edilince o istanbulda kaldı gelemedi ben işe Amerikada tam 4 ay tek başıma geçirmek zorunda kaldım. Hemen eşime kasılmalarım başladığını haber verdim erken saat olduğu için görümcemi kaldırmamı söyledi. Görümcem kalktı kahvaltı hazırladık kahvaltımızı yaptık kasılmaların sıklığı biraz daha düşmesini bekliyoruz. Tabi ben o sırada pilates topu üzerinde hareketler yapıyorum zaten hemen hemen 1 hafta önceden pilatese başlamıştım. Saat 4 civarı artık kasılmalar 5-4 dakika arası gelmeye başladı ama sancıların şiddeti inanılmaz yani. Hemen bebek eşyalarını aldık atladık arabaya 30 dakika hastane yolu var. Yetiştik kontroller yapıldı açılmaya bakıldı 5 cm açıklık vardı hemen odama aldılar beni yeteri açıklık var istersen epidural vuralım dediler tabiki o sancılara bu lafı duymak beni sevindirmez miiiii 🤩 hemen epidural vuruldu tabi bana bi rahatlama geldi o esnada 3-4 saat kadar uyumuşum uyandım tabi eşim annemler ablalarım kaynanamlar o sırada görüntülü konuşmadalar herkes heyecanlı bende aynı şekilde. Saat yaklaşık gece 12 ye geldiğinde bi baskı hissediyorum alt kısımda sanki böyle büyük abdestim var ve yapmaya çalışacakmış gibi meğersem bu ıkınma hissiymiş hemşire tabi odamdan hiç çıkmıyor hep odada hemen söyledim kendisine açılmalı kontrol etti ve 9,5 cm açılmam olduğunu doğumu hemen başlatmak, suyumu patlatmak için izin istedi sular boşalmaya başladı tabi bizim beyefendi içerde kakasını yapmış 😍🙈 Normal doğum için aletler hazırlandı bu arada ilk girdiğim odada doğumum olacak ameliyathanede olmicak burda o şekilde sadece sezeryanı ameliyathanede yapıyorlar. Neyse doktorum geldi ıkınma işlemi başladı 5-6 ıkınmada Oğluma kavuştum şükür😍 tabi ben çok mutluyum daha kordonu kesmeden göğsüme koydular babası olmadığı için kordonu ben kesmek istedim. O sırada hiç bişey hissetmiyorum tabi ben oğlum göğsümde onu seviyorum kokluyorum derken odaya bi kaç doktor girmeye başladı onlar bişeyler konuşuyorlar ama ben hiç bişey anlamıyorum sol tarafımda hemşire elimi tutmuş sağ tarafımda görümcem ağlıyor ama hüngür hüngür ben sevinçten ağlıyor sandım… Neyse dikiş zamanı çok uzun sürdü ve bende artık bebeğimi emzirmek istediğimi söyledim çünkü çok ağlıyordu bebeğimi getirin dedim ama getirmediler. Ben türbanlı olduğum için doğum esnasında erkek doktor istememiştim ama içeriye erkek doktor girdi baş hekimmiş ve yanında 3 4 kişi daha geldi görümceme baktım yüzü göz yaşı dolmuştu ve artık bir problem olduğunu anladım. Bana ne olduğunu söylemediler yırtılmam olduğunu dikiş attıklarını söylediler. Hemen doktorlarla beraber büyük bir demir alet geldi ve o demir aleti vajina bölgeme yerleştirdiler. Artık ne olduğunu sordum içten gelen çok şiddetli bi kanama olduğunu çok kan kaybettiğini ve ne yaparlarsa yapsınlar kanamanın durmadığını rahim içini tekrardan açık gazlı bez koymayı deneyeceklerini söylediler. Tabi o sırada 2 3 tane farklı yerden kan pıhtılaşması için iğne vurdular o büyük aleti yerleştirip rahimi açtılar içeriye gazlı bezi koydular yarın çıkartıcaz dediler. Benim o an düşündüğüm tek şey yavrumun aç olmasıydı getirin emziren dememe rağmen mikrop kapar diye getirmediler işlem bitene kadar saha sonra kucağıma aldım tekrar emzirdim sanki 1 saat önce kan kaybından gidecek değilmiş gibi yavrumu kucağıma alınca herşey bitti onun kokusu var olmuş olmadı bile benim için bir mucizeydi kendimi tamamen unutmuştum. Çok sağlıklı bir bebek dünyaya getirdim çok şükür bundan daha önemli ne olabilirdi ki benim için tek başımayım hiç kimse yanımda yok ne kapıda bekleyen eşim ne ailem vardı çok zor bir durumdu ama hemen toparlandım kendine gel yavrun için ayakta durmak zorundasın dedim ve çok şükür ikimizde çok iyiyiz hastaneden taburcu olduk eve geldik 23.06.2020 00.10′da ve 37+6 haftamızda 2760 kilo 50 cm olarak dünyaya gözümüzü açtık.