Bu ay tam 1 yıl oldu bebek planlayalı. 1 sene içinde hamile kalanlar doğuranlar mı çoğaldı yoksa bana mı öyle gelmeye başladı bilmiyorum 🙈 Artık umudum tükenmeye başladı hiçbir problem bulunamadığı halde koca 1 seneyi devirdik. Her ay pozitif düşünüp zamanı var demek ki diyordum ama artık pozitif kalamıyorum. İki aydır bırakmıştım artık gerçekten kafaya takmıyordum ovulasyon testlerini bile bırakmıştım ama artık komple bırakmak üzereyim. Belki de olmayacak benim ne biliym bilmiyorum bir sene sonra mı üç sene sonra mı beş sene sonra mı yoksa hiç mi?
Hayattan tek beklentim bu olmaya başladı sanki daha önemli hiçbir şey yokmuş gibi bütün hayatım mutluluğum hamile kalmaya bağlıymış gibi hissediyorum. Biliyorum böyle olmamalı hayatta şükredicek o kadar çok şey var ki en başta ailem hayatta ben eşim sağlıklıyız çok şükür ama beni anlıyosunuzdur insanın elinde değil. Geçen sene bu zamanlarda hemen olacak diye düşünüp doğacağı tarihleri hesaplıyordum her ay burç filan bakıyodum böyle böyle bir sene geçmiş onlarca ovulasyon testi gebelik testi üzülerek çöpe gitmiş. Heves edip okuduğum kitaplar makaleler araştırdığım bebek ürünleri bunlar bile geride aylar öncesinde kaldı. Burda doğum hikayelerinden ay ay bebek bekleyenlerin hikayelerine kadar herşeyi okudum mutluluk duydum hepsini okurken ama artık açıp bakmıyorum bile içimden bi ses benim bunlara çok uzak olduğumu söyleyip duruyor.
Benim gibi umutsuzluğa kapılan başkaları da var mı?