Günaydın güzel anneler 😊 Bugünü o kadar heycanla ve sabırsızlıkla bekledimki her dogum hikayesini heyecanla okuyarak 😊 Şükür banada nasip oldu. Bebeğimi öğrendiğimde o kadar mutlu olmuştum ki çünkü daha once 13 haftalık bir düşük yapmıştım. Henuz muayene bile olmamistimki lekelenmem oldu. Tabi daha once düşük yapınca insan korkuyo ister istemez. 6+3 tü son adet tarihine göre gece acil de soluğu aldık. Kan alındı beklememiz söylendi ve sunucumuz çıktığında benim son yaptırdığım tahlilde daha düşük bi rakamla karşılaştık. Tabi ben bunu söylediğimde direk Ultrasyona alındım ama birşey göremediklerini söylediler ve beni kadın doğum katına gönderdiler. Burdaki doktor Ultrasyona koydu daha once muayene olup olmadığını sordu. Bende 3 gün sonraya randevum olduğunu söyledim. Bana ne kese nede bebek var dedi. Değerimin son yaptirdigimdan düşük olduğunu söyleyince düşük yapiyosun diyerek odadan çıktı. Tabi ben şok geçirdim zaten bir kayibim vardi. Ağlamaktan helak oldum. Eve döndük 3 gun boyunca kendimi o kadar kötü hissettimki sonra kalktim kendimi hazırlayıp randevuma gittim. Kürtaja alınacağımi düşünerek gittim. Ama benim küçük mucizem ordaymis. Doktor kesenin ve kalp atışının olduğunu söylediğinde o kadar sasirmistim ve mutlu olmuştum ki ağlayarak ciktim odadan 🙏 Daha sonra 12. Haftamda ikili tarama yapıldı ve Trisomy 13/18 riskli çıktığı bebeğin sorunlu olduğu söylendi. Amniyosentez yaptirmam önerildi. Ben yaptırmak istemedikçe doktorum ısrar etti. Bu rahatsızlıkta bebeğin anne karnında ölebileceğini , yarık damak, yarık dudak ve goruntu bozukluğu olabileceğini söyledi. Ama bana verilen minik mucizemdi o istemedim yaptırmak. Derken 15. Haftada gebelik kolestazinda yakalandım. Tüm vücudumda şiddetli kaşintilar vardı. Doktorum genel cerrah yönlendirdi. Burda yapılan tahlillere gore kolestaz icin cok erken bi dönem olduğu ve bu rahatsızlığın iyice ilerlemesi halinde 30. Haftaya kadar anne sağlığı onemli olduğu icin gebeliği tahliye edebileceğini söylediler. Edilmemesi halinde zaten anne karnında anı ölüme sebep olabileceği söylendi. Herşey o kadar üst uste gelmistiki asla tadını çıkaramadığım bana zehir olan bi hamilelik geçirdim resmen. Sadece dua ettim. Sonrasında detaylı Ultrasyon zamanım gelmişti. Burda görüntüsünün normal olduğu ama yinede amniyosentez kesin sonuç vereceği söylendi. Yaptırmadım ben kabul ediyorum dedim. 30. Haftadan sonra kasintilarim iyice artmaya basladi ve doktorum 37+3 e sezeryan gunu verdi. Geldik 37+3 e yani 25.06.2020 sabah 7 de yatış yaptim. 08.10 da gelip odadan aldılar. Epidural sezeryan istedim. Hem korku hem heyecan hem acaba sağlıklısı diye düşüne düşüne aglayarak ameliyathaneye alındım. Derken katater takıldı ve epidural verildi. Zaten bacaklarım uyuşmaya başladı o sırada sonda takıldı ve ben asla hissetmedim bile ameliyat esnasindada sadece dokunuslari ve baski hissedecegim soylendi ve 08.20 de başladılar doğuma ama ben korkuyorum tabi derken 24 geçerken sadece sanki içimi bosaltiyolarmiscasina bisey hissettim ama asla acı yoktu o an korktum birtek ama meğer kuzumu çıkarmışlar basimdaki cocuk bittigini simdi dikislerimin yapilacagini soyledi derken doktoruma nasil olduğunu sordum ve iyi olduğunu söyledi zaten o sirada minik aglama sesini duydum. O anı anlatacak kelimem yok öyle güzeldiki o ses 😭 üstünü giydirip gösterecekleri söylendi. Derken 35 geçe getirip yanagima dayadilar koklattilar oylesine tarifsiz duygulardiki ağlayarak kokladim kuzumu alıp götürdüler. Yaklaşık 10 dakika sonrada beni çıkarttılar. Bi cihaz takıldı karaktere bağlı olan ağrım olduğunda basmam söylendi ama cihaz açıktı normalde zaten sadece basinca daha hızlı ayrımı keseceği söylendi. 09.00 da Odaya cikarildim ve 3 gibi uyusuklugum geçmeye basladi. Hemsire gelip sondayi cikartti.ben sizi ve aci hissetmeyi beklerken anlamadim bile çıkarttım bile dedi 🤣 Dün öğlene kadar herhangi bir acı sizi hissetmedim. Kalktim gayet guzel yuruyusumu yaptım. Ama öğlen 12 1 gibiydi ameliyat yerim agirmaya başladı. Ama asla korkulacak ve dayanılmayacak bir ağrı değildi bu ki benim canim cok tatlıdır normalde 🤭 zaten hemşireler ağrı kesici yapıyolar direk hafifliyo baya ilk ayağa kalkarken bıraz zorlandım sadece ama o kadar sonra zaten aksam 5 te hastaneden çıkış yaptim. Bu kadar detayli anlatmak istememin sebebi ne kadar olumsuzluk yasarsaniz yaşayın asla umutsuzluğa kapılmayın. Ve doğum o kadar mucizevi biseyki sakin korkmayin ben suan dusununce aylarca bundanmi korkmuşum diyorum 🤗🤗 Sormak istediginiz herhangi birsey olursa severek cevaplandiririm 🙏🙏 Rabbim hepinizin sağlıkla kucagina almayi nasip eylesin ve olmayan tüm herkesede nasip etsin bu duyguyu insAllah 🙏🙏