Merhaba annelerrr..doğum hikayem hayatım bıyunca aklımdan çıkmayacak bana anneliğin en kutsal görev olduğunu hatırlatacak şekilde aklımda kalbimde…15haziran günü doktorum suni sancıyla doğumu başlattı başta herşey çook güzeldi yavaş yavaş giren sancılar nts yürüyerek hareketler yaparak karşıladım 4cm açıklık olunca suyumu patlattılar işte ozaman başladı hem suni hem kendi sancılarım resmen duvarları yumrukladım dualar ettim ama dayanılcak gibi değildi ters giden bişey vardı hissediyordum bebek kanala inmiyordu hiç 5cm olduk ebe bakmaya geldi kaka yapmaya başlamış dedi hemen doktoru aradı bebeğimde korkmuştu kalp atışları 80-90 düşmüştü ben ağlıyorum istemsizce hava taktılar sürekli başımdalar hemen sezeryan dedi doktor gidiyorum ama hangi duygular içindeyim asla anlatamam şuan bile gözlerim doldu..30saniyede beni mahfeden sancılar giriyor anestezi belden uyuşturacak asla kıvranmaktan yapamıyor dedim şimdi yap hemen yaptığı an ne sancı kaldı ne ağrı hemen doktorum geldi 5dk içinde oğlumu paşamı gösterdiler annesine merhaba der gibi el kaldırmıştı o an dedimki annelik çok kutsal bi görev.meğer kordonu kısaymış ondan inmiyormuş kanala beni delirten ağrıların sebebi oymuş kaka falan yapmamış paşam..temizlediler getirdiler burnumun yanına o koku asla tarif edilemez annesini öper gibi çeneme yapıştı rabbim çok büyük..sezeryandan sonra zorlanmadım hiç yürüttüler beni sonra hep yürüdüm daha kolay atlattım..oğlum yanımda sağlıklı mışıl mışıl uyuyuyor ben tüm acılarıma rağmen rabbime şükür ediyorum iki acıyı yaşadım ama değdi🌸uzun oldu anneler hakkınızı helal edin yarın 1haftalık olucaz bile zaman çok hızlı🤗🤗