Merhaba kızlar 🥰
3 günlük taze anneden size doğum hikayesi anlatmaya geldim. Sürecim uzun olduğu için uzun bir hikaye olucak. 16 haziran gecesi saat 2.30 gibi tuvalete gittiğimde kanlı sümüksü bir nişan geldiğini farkettim ve maceramız başladı 🙈 Görümcemler ve annem bizdeydi onlarla oturmaya başladık. Saat 5e kadar ufak ufak gelen sancılarım oldu biraz sıklaşınca eşimi uyandırdım. Biraz daha bekleyip 6 gibi hastaneye gittik. Doktor muayene etti açılma 1 cm bile değil ama yumuşama var doğum başlamış dedi, eve gitmemizi önerdi. Eve gidip biraz uyumaya çalıştım her sancıda eşim belime masaj yapıyordu asla dayanılmıcak birşey değildi. Öğlen 4 gibi sancılarım 6-7 defa 5 dakikada bir gelmeye başlayınca tekrar hastane yoluna düştük. Tekrar kontrol edildiğimde 1 cmdi. Yinede yatışım verildi. Herhangi bir takviye verilmeden spontane bir doğum yaptıracaklarını söylediler. Hala sancıları güzel karşılıyordum. 2 saatte bir nst ve açıklık kontrolü yapılıyordu. Gece 12de bile 2 cm zar zor olmuştu. Bebek gelmeye çalışıyor ama rahmim açılmıyordu. Gece 2de artık nöbetçi doktorun gelmesini istedim. Sezeryan olmak istediğimi söyledim. Artık zorlanmaya başlamıştım. Suni sancı bile veremiyolardı çünkü sancılarım zaten o büyüklükteydi. Duştan çıkamıyordum sadece o iyi geliyordu. Sancı geldikçe banyoya koşup suyu açıyorduk. Gerçekten odada 8 saat falan çıplak kaldım sanırım banyo-yatak arası koşmaktan. Bulduğum her yere çöküyordum, nefes egzersizleri kendini dualara bırakmıştı artık. Nöbetçi doktor beni bi şekilde sabah kendi doktorumu beklemeye ikna etti. Sabah 6-8 arası artık her sancıyı ağlayarak karşılıyordum. Bayılıcak gibi oluyordum. Kendi doktorum geldiğinde hala 2 cm dedi ve ben sancıda 30.saatteydim. Suyumu iyice patlatıp suni sancı vericekti. O kadar yorgundumki doğuma halim yoktu. Ben ağlayarak hocam kalp krizi geçiricem artık dayanamıyorum psikolojim bozuldu diyince acil ameliyathaneyi hazırlayın dedi. Kendimi 10 dakika sonra ameliyat masasında buldum 😂 Asansörde ve ameliyat sedyesinde suyum iyice geldi ama artık çok geçti. Yaklaşık 15 dakika sonra 17 haziran saat 08.34de oğluşum dünyaya gözlerini açtı. Şuan karşımda misler gibi uyuyor. Kızlar gerçekten herşeye değiyor. Dünyanın en mükemmel şeyi anne olmakmış.
Sezeryan asla korkulucak birşey değil ben zaten korkmuyordum tecrübeyle sabitledim.
Ben ağlaya yalvara normal doğum beklesemde oda zor değil benim çatım uygun olmasına rağmen doğum anı nasip olmadı.
iki doğum şeklindende sakın korkmayın elbet geçiyor o anlar. Sormak istediğiniz herşeyi bu post altına sorabilirsiniz seve seve yanıtlarım 🥰