Ben de son zamanlarda sürekli doğum hikayelerini okuyan ve kendi hikayemi yazmak için sabırsızlanan hamişlerden biriyim. Ben en başından beri normal doğum taraftarıydım ta ki o rahim kramplarını yaşıyana kadar. Son zamanlarda çok sık yaşadım bunu ve sezeryana karar verdim. 39. Haftaya girmiştim doktorumu arayıp gün aldım. 18.04.18 tarihinde uyandım hazırlanırken birden nişanımın geldiğini gördüm hastaneye geldik nstye bağlandım ama sancılarım düşük çıkıyordu. Tahlil falan derken beni ameliyathaneye aldılar. Spinal oldum buarada herkes benimle çok ilgilendi sohbet ettik. Evet herşeyi hissediyosunuz ama 0 acı.. kızımın ilk aglayışı ve o kokusunu almam hala gözümün önünden gitmiyor. Sütüm de çok şükür hemen geldi. Uyuşukluk geçince agrılar başlıyo evet ama Allah bi şekilde dayanma gücü veriyo. Şuan prensesim uyuyo ve 2-3 saat sonra taburcu olup evimize gidicez. Allahım isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Mucizevi bişey.. sizleri çooook öpüyorum kolay doğumlar diliyorum🤗