Şükürler olsun ki banada güzel şeyler yazmak nasip oldu. 39 6 ya kadar en büyük problemim 1 ay süren mide bulantısı sorunuydu onu da Dr prilam ilacıyla atlattıktan sonra benim için herşey çok tatlı geçti. Normalde zayıf biriydim ama çok şirin bi hamile göbeğiyle 4.aydan sonra herkesin konuştuğu bir hamile oldum top gibi karnım oğlumun olucagının sinyalini veriyordu. Hamilelik boyunca çevremde olumsuz bir çok şey oldu salgın hastalık bile benim moralimi bozmadı çünkü bebegim etkilenmesin diye normalde oldugumdan daha güçlü olmaya çalıştım her konuda . Hareketimden kısmadım günlük aktivitelerimi arka plana atmadım.gereksiz isteklerle eşimi bunaltmadım. Hamileliğimin süresini dibine kadar kullandım çünkü doktorumun son gün dediği 15 haziranda bebeğim dünyaya geldi. 8 haziranda çok ciddi bir gaz sancısı sandığım ağrıyla hastaneye gittim. Kasılmalar vardı fakat açılmam çok azdı eve geri dönmek zorunda kaldık. Sonrasında bir aksiyon olmadığı için 15haziranda çantamla hastaneye gittik 8 de ilk muayene sonrası açılmam sadece 2 cmdi ve uyarıcı fitil verildi beklemeye başladık 8 den 10 a ara ara muayanelerle hiç bişey yoktu. 10dan sonra suyunun gelmesiyle serüvenim başladı. Sancıların gelmesiyle baya panikledim ama o esnada benden dua isteyenlere konsantre oldum onlara dua ederken artan sancılarla ayetel kürsiye ve surelere başladım. Karşı odamdan baya bağrış çağrışla birini mecbur sezaryana aldılar. Bende kendimi ona hazırladım cnkü dayanamıcak duruma geldim. Sonraki muayene de 4 cm oldugunu duyunca kendimi başka şekilde sakinleştirdim.2 de doktorum muayeneyr gelicekti. 2 yi geçerse beklemeyelim sezaryana inerim diye kendimi şartlandırdım. Eşim ve ablam başımda dualarla kolonyalarla acımı dindirmeye çalıştı. En son 13 30daki muayenemde açılmam 8 oldu ve beni doğuma aldılar. Ebe çok tatlı biriydi beni baya sakinleştirdi ve afferin kız diye diye beni çatala aldı. Nasıl ıkınmam gerektiğini söyledi venben doktor gelene kadar başladım. Bebeğimin kafası görünmeye başlamıştı ve ben baya gaza geldim öyle güçlü asıldım ıkındım ki kol ağrım hala geçmedi doktorum içeri girdiğinde saat kaçtı bilmiyorum ama 15 dakka sürdüğü söylendi bebeğim 13 58de dünyaya geldi. Yeniden doğdum onunla beraber. Böyle bir rahatlama böyle bir mucize olamaz ödemlerim bile birden gitti. Baktım herkes ağlıyor herkes helal olsun diye beni tebrik ediyor kendimi kahraman gibi hissediyorum hala daha.. Normal olsun diye tutturmustum ama baştan beri keşke dikişsiz diye dua etsemişim. Hemoroidimle beraber dikiş beni şuan mahvediyor ama hamd olsun herşey yoluna girecek inşaallah. Allah herkese hayırlı doğum nasip etsin 🤗