Buket1990 suyu azalıyordu git gide bebeğin, doktorlar kalbinde veya böbreğinde sorun var diyorlardı hatta bi doktor çocuğun her iki böbreğinin de olmadığını filan söyledi. Yaşamaz ümidi kes diyorlardı bana sürekli yine de direndim aldırmadım suyu bitene kadar. Suyu bitince artık enfeksiyon oluşmaya başlayınca müdahale etmelerine izin verdim. O çok başka bi psikoloji ya insanlar neden bu kadar bekledin neden bu kadar direndin aldırmamak için filan dediler, ben o vebale girmek istemedim, bebeğimden ayrılmak istemedim. İlk gebeliğimdi bebeği hissedebileceğim kadar büyümüştü filan aklım almıyordu vazgeçmeyi. Hareket ediyor ya diyordum nasıl gidip müdahale ederim?
Doğduğunda damağı gelişmemiş su yutamadığı için de organları gelişememiş dediler. Yaşayamadı bu yüzden.
Ya duygusala bağladım seni de üzmekten korkuyorum ama bak şimdi gerçekten iyiyim. Eskiden ölmekten korkan bi insandım şimdi diyorum ki benim bekleyenim var, oğlum beni öbür tarafta bekliyor ‘ola ki ölsem bile yalnız kalmayacağım’ bu bile rahatlatıyor beni🙏 senin de şimdi yarana tuz basılıyor gibi canın acıyor biliyorum ama inan bana geçecek, hepsi bitecek.
Şükredecek şeyler bul sen de benim gibi, çok şükür eşim yanımda ve hayatta, çok şükür hamile kalabiliyorum (buna hasret ne kadar çok insan var), rabbim engelli çocuk sahiplerine çok çok yardım etsin çok şükür engelli bir meleğin bakımıyla sınanmadım ya yapamasaydım🙏