Anne olmak.. Tarifi imkansız ! Bilen bilir burda ilk aylar bayağı sıkıntılı süreçler geçirdim ama hicbir zaman umutsuzluga kapılmadım. Benim ilk hamileligim ilk bebeğim oldu. Ayrıntılı ultrasona girene kadar her kontrolde sorunlar çıktı. Birinde amniyotik bant oluşmuş dedi doktorum eline ayağına dolaşsa o bölge gelişmeyebilir dedi birinde sag ayağı hafif içe doğru duruyor ama pozisyondan kaynaklı olabilir dedi. Cinsiyetine bile sevinemeden odadan ağlayarak çıktığımı biliyorum. En son ayrıntılı ultrasonda perinatolog bu bebek pırıl pırıl dediginde derin bir nefes almıştım. Ama o zamana kadar olan stresimi size anlatamam 😔 06.06.2020 de bebeğime canım kızıma kavuştum.. Planlı sezeryan oldum. Her sey normaldi aslında ama hamileligimin son haftalarında babama kanser teşhisi konuldu bütün motivasyonum yerle bir olmuştu 😔 Bir tarafım çöktü bir tarafım kızım için ayakta durmaya çalıştı..Her şeye ragmrn ben anneydim kızım için güçlü olmak zorundaydım. Bir şekilde kendimi toparlayıp doğuma girdim. Ve kızımı ilk kucagima verdikleri an her sey sıfırlandı ben de. Onun o kokusu minicik yüzü bambaşkaydı.. Her şeyden başka.. Tüm sıkıntıları unutturacak kadar masumdu. Babama moral olup onu iyileştirecek kadar da güzeldi benim kızım. 💗 Sıkıntılı başlayıp sıkıntılı biten hamileliğim oldu belki ama simdi kollarimda uyuyan meleğim benim en büyük güç kaynağım oldu 💗
Doguma gelince epidural sezeryan oldum. Belden yapılan igneyi hiçbir şekilde hissetmiyorsununuz. Ameliyat esnasında da cok rahattim. Ameliyattan iki gün sonra tam anlamı ile toplarladim ve hemen sütüm de geldi çok şükür. Başka merak ettiğiniz bir sey varsa cevaplayabilirim. Rabbim herkesi sag salim bebeğine kavurstursun olmayanlara da bir an once bu duyguyu yaşamayı nasip etsin inşallah 🙏❤️