Merhabalar. Ben hamilelik sürecimi burdaki dopum hikayelerini okuyarak geçirdim ve şimdi de kendi hikayemi yazmak istiyorum.
Bebeğim karnımda tam 33 haftalık olmuştu ki bir gece yarısı aniden suyumun gelmeye başladığını fark ettim. Tabi önce anlayamadım altıma kaçırıyorum sandım ama baktım ki durmuyor üstelik biraz kan da geldi. Gece saat 3′te hastaneye gittik ve doktor beni yatırma kararı aldı. Ne oldu ne bitti anlayamadık ilk bebeğimiz ve çok tecrübesiziz üstelik ailemizden ya da akrabadan kimsemiz de yok yakınımızda çünkü mesleğimizden dolayı Antep’te oturuyoruz.
O geceyi şaşkınlık içinde geçirdik ve sabah doktorum geldi 34.hafta dolana kadar yatıracağım ardından doğum yaptıracağız sana dedi. Ben sanmıştım ki 2 gün yattıktan sonra evimize gideceğiz, doktoruma 37.haftaya kadar bekleyemez miyiz dedim hayır çok büyük risk olur sen de bebek de enfeksiyon kapabilirsiniz dedi. Doktor odamızdan çıktı ve ben hüngür hüngür ağladım yanımda sadece eşim vardı ve o zor günlerde tek dayanağımdı. 8 gün yattım ve 34.hafta dolunca suni sancı verdiler tam 10 saat sancı çektim ve sadece 3 cm açılmam oldu. Doktorum istersen bekleyelim ama bebeğin çok küçük yeterince itemiyor dedi. Ben sancıya bi şekilde dayanıyordum ama sonuç alamamak motivasyonumu düşürdü. Hamileliğin başından beri hep normal doğum istedim ama bazen şartlar bizim elimizde olmuyormuş. 10 saatin sonunda sezaryene aldılar beni ve bebişimiz doğdu. Tabi ki erken doğum olduğu için hemen kuvöze koydular ve 8 gün kaldı oğlum kuvözde. Hastaneden çıkardık evimize geldik ama 2 gün sonra benzi sarı gibi geldi doktora götürdük sarılık korkacak düzeyde değil ama 2 günde 100 gr kaybetmiş dedi doktor, zaten 2300 doğmuştu bebeğim iyice zayıflamış. Besleyememişsin dedi bana ve bu o kadar kötü bir histi ki anlatamam. Ne bileyim emiyordu ben doyuyor sanıyordum halbu ki yeterince ememiyormuş. Neyse emzirdikten sonra sütümü sağıp biberonla vermeye başladım beslenme sorununu çözdük. 1 hafta sonra kontrole götürdük kilosunu toparlamışız ama bu sefer de sarılığı çıktı ve tekrar kuvöze koyacağız dediler. Bunu duyunca dünyalar başıma yıkıldı ağlamaktan helak oldum resmen. Dedim ya yanımızda hiç kimsemiz yok yaban elde kaldık yalnız. Şu virüs yüzünden tam o zaman bütün yollar kapanmıştı. Bütün yükümü eşime yükledim sağ olsun yanımda sapasağlam durdu ve bana destek oldu. Çok şükür 1 gün yattı ve sarılığı iyi oldu sonunda gerçekten kavuşabildik yavrumuza. Şu an 2 aylık olmak üzere ve yeni doğmuş bir bebek kadar oldu oğluşum, düşünün ne kadar minikmiş doğduğunda😊
Benim hamilelik dönemim zor geçti bulantı, mide yanması, ağrılar oldu; doğum sürecim psükolojik olarak zor bir süreçti ama yaşadıklarımızın hepsi geride kaldı çok şükür. Herkesin de yazdığı gibi insan evladına kavuşunca bütün acılarını unutuyormuş. Annelik çok güzel bir duydu sevgili anne adayları😊 Rabbim hepinize kolay bir doğum nasip etsin, sevgilerimle…