Gece üç, öylesine lavabo için uyanmıştım ve çamaşırımda boydan boya uçuk pembe bir su farkettim. Normal olmadığını hemen anladım ve miktarını anlamak için dört yaprak havlu kağıt koydum , 15 dk sonra o kağıdın ilk üç katı hep ıslaktı. 5 dk sonra istemdışı çeyrek çay bardağı kadar akan bir su hissettim. ( bu süreçleri doğum hikayelerini okurken merak ettiğim için böyle anlatıyorum :) , bende başladı bir korku bir heyecan. Ay ben nasıl doğuracağım düşünceleri. Doktoruma fotoğraflarını attım cevap bekliyorum.Uyumayı denedim olmadı, kalktım evi topladım kahvaltı hazırladım duşa girdim eşimi de hiç uyandırmadım ( çünkü ikimizden birinin dinç olması gerekti doğumdan sonraki gün için.) Kahvaltımızı yaptık eşyaları aldık yola çıktık. 9.45 gibi hastaneye gittik nst sancılarım 55-80-100 çıkıyordu devamlı zik zak şeklinde. Sonra hep 80-100 arası seyretti. Nöbetçi doktor sen bu sancılarla burayı yıkmıyorsan doğumun kolay olacak dedi ben tabi bi heves bi heves :) Doktor , Ultrasonda ooo bebek Aşağı iniyor harikaaaa hadi çatala çık açıklığına bakalım dedi ben gerildim tabi çok zor muayeneye izin verebildim kocamın elini kanatmışım muayene sırasında. Ama bu durum tamamen benimle ilgili bi önceki Çatı muayenesinde kendimi germediğim için 0 acı olmuştu. Ama iki parmakla haftaya bakıcam gerilme demişti kendi doktorum. Muayene sonrasında nöbetçi doktor kendi doktorumu aradı bası kemiği hissettim ve hasta çok gergin kanalı daraltıyor dedi. Doktorum telefonda bana sezeryanjn daha uygun olduğunu normal doğum sırasında makata kadar dikişim olabileceğini, çocuğun boynunun veya kolunun bası kemiğine takılabileceğini ve dikişlerimin çok olabileceğini söyleyip Seçim senin ama dedi. Ben de sezeryanı kabul ettim haliyle ama içimde de bir vicdan azabı yok değil :( nöbetçi doktor da ben de sezeryan oldum tabi gönül ister herkes normal doğursun ama bazı şartlarda fizyoloji neye müsaitse o olur üzme kendini dedi. Yatışımız yapıldı , kahvaltı yaptığım için dört beş saat beklememiz gerektiğini söyleyip eşimle beni başbaşa bırakıp çıktılar odadan. Tabi benim sancılar artmaya başladı anlamadığım bir şekilde. Ağrı vurdukça kıvranmaya başladım . Sabah 3te adet sancısı gibi başlayan ağırlar arta arta belirli aralıklarla dank dank diye vuran çok değişik kasılmalarla eşlik eden bir sancı biçimine dönüştü. Ben o telaşede artışı anlamamıştım odaya çıkınca bu ne leeeaaaan diyorum vurdukça :) bi yandan da töbe yarabbi insanlar nasıl normal doğurabiliyor ben daha en başında pes ettim bu ne falan diyorum içimden 😂 doktoruma mesaj attım dayanamayıp sancılarım arttı ben madem sezeryan olacam boş boş sancı çekiyorum dayanamıyorum lütfen dedim . Geldi beni aldılar ameliyathaneye geçtik. Ama ben nasıl korkuyorum. Aslında kolay olacağını biliyorum ama hani anne olarak doğumhaneden çıkacağım ya beni neyin beklediğini bilmediğim için korkuyorum. Bi de bi anda her şey oluverdi ondan :) sedyeye oturdum çok gergindim doktoruma dedim ki sanki pisi pisine sezeryan oluyormuşum gibi hissediyorum. Normal doğurabilecekken kolaya kaçmışım gibi dedim. Sonra dedim ki siz gerçekten normal doğumun beni daha kötü yapacağını düşündüğünüz için mi yoksa vajinal muayenede bile zorlanırken vicdan azabı çekmiyim diye mi fizyolojimi bahane ettiniz dedim. Ellerimi tuttu asla dedi. Öyle bi şey olsa muayene bile yaptırmıyorsunuz normal yapamaZsınız derdim ama bası kemiğin çok dar önceki muayenemizde de farketmiştim bu bebeği de seni de zorlar o yüzden sezeryan dedi. Sonra başımı öne eğdirip spinal ve epüdral (kombine ) uyuşturdular (kolay oldu sadece hafif bir soğukluğun ve sızının belimden enseme doğru gittiğini hissettim sonrası hissiz. Uzandım. Doktor şimdi açıklığına bakıcam dedi ben halen yok yok bakmayın acır diye çığırıyorum. O da içine az önce sonda taktım şu an acıdan bağırman lazım hissetmedin bile dedi. Haa tamam o zaman dedim ,baktı ve halen 2 cm açıklığın ve bebek aşağı inmemiş üzülme sakın dedi. ( yani kaç saatin sonunda 10a ulaşırdım bilmiyorum ). 14.31 de oğlumun sesini duydum, anne gibi hissetmiyordum esasen şok hissediyordum karnımdan bir canlı çıktı ve ağlıyor :) Odaya geçtik Pandemi dönemi olunca sadece bir kişi aldılar ben eşimi seçtim. Tuvalete gitmemde yemeğimi yedirmede bebek bakımında her şeyde o vardı. Ben ilk iki gün sadece yattım. Bebeği kucağıma verip emzirmemi istiyorlardı bunu yapıyordum. İlk iki gün zor oluyor diğer günler gerçekten kolay. Gece üçten 2 buçuğa kadar olan sancılarla kıyaslayınca ne yalan söyliyim o sancıların arttığını düşünemiyorum (ben sanırım kontrolsüz acıyı sevmiyorum stabil arka fonda bir acı daha cazip geliyor ) Sezeryanda hareket etmezsem ağrı aşırı olmuyor en azından😅 Mutlaak depend alın , süt sağma makinesi de en büyük iyikim. Silikon göğüs ucu da ucu göçğk olanlar için iyi . Şimdi beşinci günüm ve ben oğluma aşık oldum. İyi ki doğmuş ve sağlıklı en büyük şükür sebebimiz bunlar olmalı. Acı az da olsa çok da olsa atlatılıyor. Hepinize güzel doğumlar diliyorum . 5. Günümde acıya dair tek bir emare bile kalmadı. Ev süpürdüm bugün o derece. Sadece uzun süre uyuduktan sonra hareket edince ilk acıyor . Gün içinde hep harekt ettiğim için acı hissetmiyorum. Doğumdan en çok korkan ben bile bi şekilde bu yazıyı yazıyorsam korkmayın. Her şey bi şekilde oluveriyor. 🌸❤️