Okunan onca doğum hikayelerinin ardından, sıra kendiminkini yazmaya geldi 😍🤗
Öncelikle aşırı aşırısı normal doğum istememe rağmen, doğumum sezaryen oldu 39+0 da. Oğluşum önden gidiyor diye doktorum normal doğum önermemişti. Ama ben normal istiyordum. Tarihi 18mayıs için kararlaştırmıştık. (Şansıma sokağa çıkma yasağına denk geldi.) Eğer 18′ine kadar sancı gelirse normal doğumu düşünürüz ama o tarihe kadar gelmezse kilosu boyu iyice büyücek mecbur sezaryen dedi doktor. Allah’ım o güne kadar hurmalar mı yemedim hergün sıcak duşlara mı girmedim çocuk gelsin sancı olsun diye anam tık yok 😂 neyse düştük yollara 18′inde sabah 9gibi hastanedeydik. İzmir’de yaşıyorum bu arada, doğumum da özel hayat hastanesinde oldu. (kesinlikle tavsiye ederim çok güzel ilgileniyorlar) 9buçuk gibi beni hazırladılar, aldılar ameliyathaneye. Allahım nasıl bi heyecan nasıl bir gerginlik. Tamamen bayıltılmak istemedim, oğlumun çıkışını, o ilk ağlayışını duymak istedim. Epidural oldum. İğne yerini sanırım 4.denemedeydi bulduklarında tek sıkıntım o an oldu. Sonrası bi sıcaklık, bi uyuşma 😂 derken saat 10.07 de o ilk ağlayış sesini duydum. Kesinlikle ama kesinlikle tarif edilemez bir duygu. Epidural isteyerek n kadar isabetli bi karar verdiğimi o an anladım çünkü hemen orda göbek bağını kesip bikaç saniyeliğine de olsa sana getiriyolar, o kokusunu içine çekiyorsun ya inanılmaz bi an ♥️
Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah 🤲🏼 öyle böyle derken 15 günlük olduk bile 🥳🎉 doğumla yada sonrası ile alakalı n isterseniz sorabilirsiniz 🥰 darısı gün sayan tüm annelerin başına 🤲🏼🍀💖