Sonunda bende yazıyorum doğum hikayemi… 28 mayıs sabahı 11 de ki rutin kontrolumuze giderken olacakların hiç farkında değildik. Kontrol için uzanmakla doktorun çantan hazır mı demesi arasında 2 3 dakika vardır. Soruyu duyunca evet dedim o gün, bugün.. Suyu azalmış minik kızımın suni sancıyla doğumu başlatalım dedi. Ne olduğunu bilemeden kendimi dogumhanede buldum eşim çantamızı alıp gelecekti . 12 de yatışım yapıldı ebe aaçıklığımı kontrol ederken bak kızım ben 34 senelik ebeyim az çok kim doğurur bilirim dedi. Ben sana suniyi takıcam acilmani kontrol edelim sancıları da dedi eğer olmayacak gibiyse ben sana söylerim boşuna beklemezsin sonrası için karar senin dedi.. Bebeğin kafası çok yukarıdaymış. Saat 3 de tekrar gelip açılmama baktığında suyumuda patlattı hızlanır belki diye. Saat 6 oldu ve yine geldiğinde bende hala gram sancı yok yarim santim açılma var ve bebeğinde hala gelmeye niyeti yoktu.. eşimle bana siz bilirsiniz ama burda boşuna bekleyeceksiniz 24 saat agrin gelir belki ama açılma olmazsa yine sezeryan olacaksın dedi. Bu kadar beklemek istersen sen bilirsin dedi. Ama ben doğurcak adamı tanırım senin işin çok zor dedi. Bizde tanıdıklara ebe hakkında aldığımız bilgilerde elinden bi ucan bi kacan kurtulur dedikleri için inandık ve doktorla sezeryan istediğimi konuştuk 1 saat sonra masadaydım spinal oldum. Miniğim gördüğümde dünya durmuştu cok güzeldi 40 dk kadar ameliyatta kalıp 1 saatte başka bi odada bekletildim çok üşüdüm çok titredim . Sonrasında agrım çok oldu ama yavaş yavaş geçiyor iyi bile sayılırım şimdi. Onun için herşeye değer 🥰