Ramazan bayramının birinci gününün gecesiydi saat 2 gibi karnımda bıçak saplanmaları gibi ağrılar başladı.Gündüzünde ise nişanım gelmişti.Yani artık bekliyorduk ha doğdu ha doğacak diye.Eşim ile evde biraz yürüyüş ve birkaç hareket yaptık ağrıların azalmasını beklerken git gide artıyordu.Artık gidelim dedik hastaneye.Bebeğimin ve benim kıyafetlerim her şey hazır arabada bekliyordu. Eşim hemen kız kardeşini aradı yola çıktık.Sürekli tuvaletim geliyordu yol boyunca. 5 dakika bile sürmüyordu evdeyden başlamıştı bu şikayet. Hastaneye gelince ebe hemen alttan muayene etti 1 cm açıklık var dedi sonra nst ye bağladı sancılarım çıkıyordu rahat bir terslik vardı bebeğin kalp atışlarında sıkıntı var yatış yapabiliriz dedi.Doktoruma haber verdi.Bizi bir odaya alıp biraz beklettiler.Eşim yatış işlemlerini yaptı .Eşime benden önce söylemişler acil sezeryana almamız gerek diye bebeğin boynuna kordon dolanmış o yüzden kalp atışlarında sıkıntı varmış diye.Sonra bunu bana söylediler ben tabi şok halindeyim elim ayağım titriyordu.O gün doğum yapacağımı sanmazken bir anda gelişti her şey beni hazırladılar,eşim sürekli başımda beni teselli etmeye çalışıyordu.Neyse beni götürdüler doğumhaneye içeride bir sürü kişi. sürekli şu kelimeyi söylediğimi hatırlıyorum “korkuyorum,korkuyorum”Doktorun omzuna başımı yasladım belden aşağımı uyuşturdular ayaklarımı hissetmiyordum fakat bilincim açıktı.Başımda iki kişi vardı anestezi uzmanlarıydı herhalde “bitecek sakin ol birazdan bebeğinin sesisi duyacaksın”gibi sözler söylediler.Sonra bebeğin sesini duydum o an bambaşkaydı korku ve sevinç bir aradaydı.Doktor yukarıdan bebeği gösterdi.saat 04.40 da bebeğim dünyaya geldi❤️🧿♥️