Merhaba arkadaş evet bende sonunda doğurdum ve banada nasip oldu bu güzel duyguları paylaşmak . Ama biraz uzun olacak kusura bakmayın. Eşimle 7 yıldır sevgiliyiz 2 yıldırda evliyiz şükürler olsun. Evlendim andan beri cocuk istiyorduk hiç korunmadık ve cocugumuz olmadı . Doktora gittiğimde kistim olduğu öğrendim ve araştırmaya başlayınca kisti olan kadınların yarısının cocugu olmadığını öğrendim ve cok üZüldüm moralim cok bozuldu 1 yıl uğraştık ve olmadı cocugumuz . 1 yıl 3 aylık evliyken hamile kaldım adetime 6 gün vardı ve ben bianda patatesten tiskindin soğandan tiskindşm herşey kokuyordu burnuma anlam veremedim ve test yaptım tek cizgi cıktı sonra adet sancıları cekmeye basladım gögüslerim cok ağrımaya basladı sancılar giriyordu sürekli dayanamıyordum ve tekrar yaptım test 2 ci cizgi silik cıktı hamile değilim diye kaldırdım attım çöpe . Ertesi gün oldu tekrar yaptım aklıma takıldı ve yinr silik cizgi cıktı onuda kaldırdım attım çöpe neden mi atıyorum bu silik cizgi yüzünden bikere basına geldi ve herkese hamileyim dedim habalar uctuk falan kan testi yaptırdık hamile değilmişim o yüzdende aynı şeyi yasamamak için silik gördükcr attı çöpe . Herneyse 15.09.2019 ‘ da eşim evdeyken cok agrı. Var bide test yaptım hep silik cıktı bi doktora gidelim mi dedim eşimde hamile değilsindir ama gidelim ağrıların için dedi ve gittik ağrılarımı söledim birde gebelik şüpesi var dedim kan tahlili verdim. Bekledik ve içeri girdimde daha 2 haftalık hamile olduğumu öğrendim ve eşimle bende ağladık cok güzel bir duyguydu anlatamam tarifi yok . Rabbim herkese bu güzel duyguyu yasatsın . Neyse doğumuma geceyim . Hiç bir sıkıntım yoktu allaha şükür herşey normal doğum gözüküyordu ama son haftalarımda ben korkmaya basladım hemde cok ağlayıp duruyordum eşim cok çekti benden. Ve sezaryans kendisi cok karşıydı ve sezaryan olmak istiyorum dediğimde asla dedi ve tartıştık sonra tamam ol nasıl istersen dedi ve ben ertesi gün doktoruma gidip ben normala kendimi hazır hissetmiyorum sezaryan olmak istiyorum dedim oda tabi dedi bana 39 haftalıkken gel dedi gün verdi . Ve 1 hafta vardı tam kimseye belli edemiyordum ama ben sezaryandan da korkuyordum kendi kendime ağlamaya basladım . Moralim bozuk falan eşim cok sağolsun cok destek oldu beni rahatlattı hep . Ve 13.05.2020 saat 8 de hastanede ol dendi ve toplastık gidiyoruz ve cok hevanlıydım okadar cok ki hem korkuyorum hem hecanlıyım anlamadım gitti herneyse gittik hastaneye yanımda aneem ve eşim var damar yolu acıldı ve o önlük geldi çıplak şekilde bunu giy dediler utanç vericiydi neyse giydim ve sonra sedyeyi getirdiler ben cok korkuyordum kaçıp gidesim geliyordu ama ölede bölede doğacak bu cocuk kaçışı yok dedim ve doğuma doğru gittim herneyse eşim anlımdan öptü annem elimden sımsıkı sarıldı ve beni ameliyathaneye götürdüler ben ağladım. Ameliyathaneye bi girdim kafamı sağ ceviriyorum kesiyolar sezaryan var kafamı sola ceviriyorum cocuk cıkartıyolar ağlama sesleri allahım iyice korkmaya basladım . Neyse beni yatırdılar setyeye 5 6 kişi var odada belimden iğne vurcaklar ve cok korkuyorum biliyorum ama tahmin ettiğim gibi bir acısı olmadı hissetmedim bile o iğneyi oh be dedim sonra yatırdılar beni önüme örtü cektiler ağlicam okadar cok korkuyorum ki korkudan ölcem yani oderce sonra doktorum geldi meraba dedi meraba dedim karnına bastırcam canın acırsa seslen dedi tabi dedim ve hiç bişe hissetmedim acımıyor dedim tamam dedi ve bi ağlama sesi kafamı bi cevirdin kızımla höz göze geldik ve ağlamaya basladım şok oldum cünkü bu kadar cabuk olcanı tahmin etmiyordum ve bana acıcak mı die test etcez dedi kestikleri aklımdan bile gecmedi meğersen kesmişler cocugu bile cıkarmışlar korktum gibi bişe yasamafım hiç bişe hisseymedim cünkü . Cocugu giydirirlerken ben izledim o sıra beni diktiler sonra odaya gönderdiler ağlıyarak girdim yerden gülerek cıktım ve kapıda eşim ve ailem bekliyordu cok güzel bir duyguydu hiç korkulcak gibi birşey değildi yani boşu boşuna korkmuşum . Ama yek sıkıntısı doğum sonrası cidden sürekli ağrı kesici yaptılar hiç bişe hissetmedim ne ağrı ne bişe. Sonda takılırken hissetmedim bile cıkartılırken biraz hissettim okadr ama bnim için en soru ilk ayaga kalkış oldu yalana gerek yok cok zor kalktım adım atamadım bile . En zor anlarım bunlardı cocugumu kendim alamadım kcagıma birinn vermesi şart lavoboya tek gidemiyorsun adım atamıyorsun ama hepsi geldi geçti diyorum şimdi kızım 18 günlük oldu şükür diyorım. Kendi isteğimle sezaryan sectim ve böle bir acısı oldunu bilseydim cidden istemezdim normal doğururdum bunuda söylemeden gecmrk istemiyorum. Doğum esnası süper tek sorun benim için doğum sonrası oldu 18 gün oldu ve hala yürürken canım acıyo dikişlerim yanıyo normal doğurmak bencr daha iyi diye düşünüyorum ama herkes sezaryanı benim gibi atlatmıyor bazıları daha kolay atlatıyor herkesin ki bir tutulamaz kıyaslamayın yani ben böle oldum die sizde olcak değilsiniz ben yasadıklarımı anlatıyorum sadece o yüzden amacım korkutmak falan değil sadece kendi şahsi düşüncem ben böle acı cekcrmi bilseydim sevmezdim sezaryanı diyorum 🙈 cok uzun oldu kusura bakmayın