Kızlar buraya hamileliğimin ilk haftalarında katıldım. hamileliğim genel olarak güzel geçti düşük tehlikesi atlattım ve sürekli bebeğimi kaybetme korkusuyla geçti o 9 ay. Son günlerimde sancım ne zaman gelecek ne zaman doğuracağım diye düşünürken 25 Mayıs 17:00 de sağ kasığıma bi ağrı saplandı. Annem doğum sancısı olsa böyle olmaz gelip gider dedi ama ben farklı bişey olduğunu hissettim ve acile gittik eşim ben annem. Nst de sancılarım çıktı ilçede bakıldı ben merkez de doğum yapacaktım bebeğe ters geliyo oyalanmadan doğum yapacağın hastaneye git sezeryana alırlar dedi. Merkez deki hastaneye gittik sancılarım artmıştı çok da düzenli geliyordu. Beni açıklığa bakmak için alttan muayene ettiler kızlar bu çok kötü gerçekten bi daha asla yaşamak istemediğim canım o kadar yandı ki. Açıklığım hiç yoktu bebeğin nst si düzgün çıkmıyordu yatışım yapıldı. Annemi yanıma almak istediğimde virüsten dolayı sadece seni alıyoruz dediler yine kabul ettim ama çok korkuyordum ilk doğumumdu. Saat 22:30 da yatağıma yattım nst ye bağladılar yattığım yer sanki ölmeyi beklediğim yer gibi çok kötüydü tek başınasın o kadar çok bağıran doğum yapan var ki korkmaya başladım ebelerin azarlaması bağırması hariç. Saat 12 de sancılarım gitmişti hiçbir şeyim kalmadı ebe bir saat sonra sana suni sancı takıcaz sancın hiç yok dedi tamam dedim katlandım sırf normal doğum için. Bu arada yanıma telefona bile izin verilmedi eşim saatte bir dışarda arıyordu. Saat 01:00 da suni sancı takıldı bu arada sürekli açıklığıma baktılar sancım yok bakmayın açılma olmamıştır dedim yine de baktılar canım çok yandı. Saat sabah 04:00 olmuştu bunu bile eşim arayınca öğreniyordum kaldığım odada hiçbirşey yoktu. Hiç sancım yoktu saat 6 oldu hala sancı bekliyorduk bu arada benden sonra gelen doğum yapan o kadar çok insan oldu ki ilk doğumum olduğundan çok korktum ne yürümeme ne hareket etmeme izin vermiyolardı sabit nst de kalacaksın dediler. Ben artık psikolojik olarak çok kötü hale geldim eşime ben burda doğum yapmayacağım bütün sorumluluğu alıp beni burdan çıkart benim sancım falan yok ben doğuramam doğurana kadar ölürüm burda dedim eşim bütün mesuliyeti alıp beni hastaneden çıkarttı ebeleri görseniz benimle dalga geçtiler ağlaya ağlaya hastaneden çıktım arabaya bindim özel hastaneye gidecektik arabaya biner binmez sancım tuttu çok fazlaydı meğerse korkudan sancılarım gitmiş. Özel hastaneye gittik gerçekten imkanınız varsa özele gidin devlet hastanesi çok kötü davranış muamele ortam ebeler hepsi işkence. Hemen muayene edildim bebek çok yukardaydı sancım çoktu ama açıklığım hiç yoktu sürekli ağlıyordum çok korkmuştum ebe normal doğum yapamazsın dedi ve sezeryana alındım. 26 Mayıs saat:10:20 de bebeğim kucağımdaydı şükürler olsun rabbime kakasını yapmış ama çok şükür yememiş kordonu düğümlenmiş Allah onu bana bağışladı. Kızlar normal doğum çok istiyordum ama olmadı sizde olmayınca çok zorlamayın sezeryan oldum hiç pişman değilim bebeğime bir şey olsa Kendimi asla affetmezdim bir daha doğuracak olsam asla devlet hastanesinin önünden bile geçmem özelde en azından seni insan yerine koyuyorlar. Çok şükür evimize geldik bugün oğlum şuan uyuyor minicik 2800 doğdu ama sağlıklı çok şükür 🙏🏻 inşallah siz de sağ Salim kucağınıza alırsınız bebişlerinizi ♥️