Serpil02 kendinizi suclayip bi de uzerine vicdan azabi duymayın. tabi ki cok seviyorsunuz, bazen bunalip bilerek bile boyle seyler soyleseniz yine de buonu kaybetmek istediginiz anlamina gelmez.
dediginiz gibi, ona birsey olmasin diye aylardir hareket ozgurlugunuzden bile vazgecmis haldesiniz. kimse kaybetmek isteyecegi bir canli icin, yuzunu bile gormemisken boyle nir fedakarlik yapmaz. bu ancak sevgiyle mumkun olur.
belli ki biraz bos kalmis kafaniz yattiginiz yerde, kuruyorsunuz. e diger yandan, cok zor da gelebilecek bir duzen degisimine cok az zaman kaldi. bu farkındalık da var zihninizde. cok normal bir disavurum bu.
psikolojik destek alabilirsiniz.
kendinizi oyalamanin da bir yolunu bulun. mandala falan yapabilirsiniz, kitap okuyabilirsiniz