36+1da gelen akıntılı su sebebiyle doktora gittim baktık su değildi ve 2 cm açıklığım vardı. Muayeneden sonra nişanım geldi ve sancılarım başladı. Böyle olunca telaşlanmaya ve elimizden geldiğince ertelemeye çalıştık. Çünkü henüz gelişimi tamamlamamıştı ve doktor 7-10 gün küvezde kalabilir dedi, dünyam başıma yıkıldı resmen. Siğil sebebiyle Sezeryan olacaktım. Bayram günü akşam yemekten sonra içimde bir şey patladı gibi hissettim hareket ettiğim anda bir akıntı geldi ve oturdum o an anladım su olduğunu ve telaş yapmaya başladım. Neyse eşyalarımızı aldık, doktora haber verdik tabi benim suyum hâlâ geliyordu. Hemen hazırlayıp ameliyata aldılar. Emin olun ne damaryolu ne iğne hiç acıtmıyor. Ben heyecandan titriyordum ebem geldi elimi tuttu sakinleştirdi beni. (O an 4-8 nefes egzersizi yapın çok iyi geliyor.) Sonra iğne yapıldı ve doktorum geldi. Başladıktan 2-3 dk sonra bebeğimi ışığın yansımasından gördüm ve ağlamaya başladım. Hemen vermediler temizlediler tarttılar sonra getirdiler. O da ağlıyordu,ben de. Sonra getirip göğsüme koydular ebe bak sakin ol seni hissediyor dedi sonra ben sustum o da sustu hemen kurban olduğum. Dikişlerim bitti odamıza çıktık ebe göğsümden çıkarmadı odaya gidince de giydirdiler ve ebe emdirdi her iki göğsümü de. En zoru kum torbası. 6 saat kaldı üstünde o an tek istediğim ayağa kalkıp yürümek oldu. Zaman geçmiyordu resmen, habire saati soruyordum. 6 saatten sonra kaldırdılar, pansumanı yaptılar, sondayı çıkardılar. Ben direkt ben kalkıp yürüyeceğim dedim. Kendim kalkmak istedim, ilkin çok zor oluyor ama kendiniz yaptığınız zaman daha iyi. Yürüdüm bayağı sonra biraz oturayım dedim uykusuzdum ve yorgun hissediyordum. Oturduktan sonra gazımı da çıkardım sonra tekrar kalktım yine yürüdüm sonra bebeğimi emzirdim. Sabah da doktor bebeği kontrol etti ve taburcu olduk.
Oğlum 2880 gr 49 cm doğdu.🐣
Sorularınız varsa cevaplayabilirim.💙