Forumdaki herkese merhabalar. Kendi dogum hikayemi yazmayi acikcasi bir emaneti tasimak gibi görev olarak görüyorum. Çünkü benim ilk hamileliğimdi. Doğum yapmaktan çok korkuyordum. Hayatımda hiç jinekoloğa gitmemişken alttan muayene olmak vs hepsi psikolojik olarak cok ağır geliyordu. Bu sebeple benim gibi korkan endiselenen varsa diye yazıyorum. Doktorum dogumumu normal dogum yapalim diye belirlemisti. Tabiki de doktoruma güvenerek hayirlisi diyerek sancilarimi beklemeye başladım. Ben izmir egepol hastanesinde dogum yaptim dokuz ay kontrollerime de burada devam etmistim zaten. Fakat para bile teklif etseniz doktorunuz eger nöbetine mesaisine denk gelmiyorsa doguma girmiyor nöbetci ekip dogurtuyor. Acıkcası doktor takintili biri olmadigimdan itiraz etmedim bu duruma. Ve 16 mayis günü öglen 11de sancim basladi. Doktorum gülsün hanıma mesaj attim vs fakat zamaninda dönmedigi icin zatem coktan esim ve annemle hastaneye gitmistim. Beni hastanedeyken geri arama zahmetine girmis sagolsun. Hastaneye vardigimda nst cihazina baglandim. Ve ebe 4 cm acilmam oldugunu soyledi. Bu arada hastaneye sanciyla giris yaparken hastanenin bizden 125 tl muayene parasi aldiginida belirtmek isterim. Doguma gelen birinden zaten 9 ay para dokmus birinden bu 125 tlyi almakta neyin nesiydi anlam veremedim. Ayrica hastanedeki ebelerin ve hemsirelerin her firsatta gayet acik ve net sekilde bahsis istemesine inanamadim bunu da belirtmek istiyorum. Nöbetçi doktorun beni muayene etmesi icin dogumhaneye kendim asansore binerek yürüyerek bizzat gittim. Yatis islemim olmadigi icin daha tekerlekli sandalye ile götürülmeyi haketmemistim. Insan travmasi gecince ironi yapabiliyor. 🙄 sonra tekrar nstye baglandim. Ve nobetci doktor bebegin yukarida durdugunu ama sezeryan ya da normal dogum istedigim sekilde dogurabilecegimi soyledi. Acikcasi agrilarim artmisti ve o an sezeryani kabul ettim. Saat aksamustu 17.05te minik oglumu kucagima aldim. Ve sezeryan dikislerim nerdeyse iyilesti. Kendimi hic oyle yatalak hissetmedim Allaha sukur hep ayaktaydim. Annem hep zorla yatirdi. Ama sunu belirtmeliyim ki 9 ay muayene oldugum doktor dogumuma gelmedi iyi kide gelmemis sansima nobetci doktor o kadar iyi biriydi ki ikinci dogumumda kesinlikle kendisine gitmeyi isterim. Fakat kendi doktorumun 9 ay izledigi sureci noktalayamamasi yuzunden sezeryan olacakken saat 11den 17ye kadar normal dogum sancisi neden yasadim. Kendime bunu soruyorum. O sanciyla defalarca alttan muayene oldum. Hatta sezeryan icin ameliyathaneye indigimde sedyeden sedyeye inleyerek geciyordum. Belden uyusturulunca dunyalar benim oldu. Bu yasadigim malesef hastanenin sacma politikasi yuzunden ve doktorumun alakasizligindan. Ama dogum yapacaklara sumu soylemeliyim. Eger evladimin kokusunu bir saniyeligine bile koklayacak olsam, göğsümü tutmaya calisirken o yaptigi komik hareketleri görmek icin dogumu bin defa yasamaya raziyim evlat boyle birseymis. Hic korkmayin sonuca odaklanin. Daha dikislerim bile dururken inanin ikinci cocugumu dogurmaya korkmuyorum. Insanlarin ilk kez dogum yapacak kisileri biraz gereksiz korkuttugunu dusunuyorum. Inanin dunyanin en harika duygusu bu. Rabbim kimseyi evlatsiz birakmasin isteyen herkese nasip etsin. Dogum yapacaklara da kolayliklar nasip etsin allahim kimseyi o yolda yari birakmasin. Sevgilerimle