Anneler ,önceki postlarda paylaşmıştım görmüşsünüzdür,bebeğimde gelişim geriliği olduğu soylenmisti. 38+5 haftalik olmasi gerekiyorken,oğlumun 1 ay geriden gelindiği söylenmişti.
Oğluma bu, teşhis konduktan sonra, peritonoji uzmanına göründüm bebegimin sağlıklı bir bebek olduğunu,gelişim geriliği olmadığıni,ancak zayıf bir bebek olduğunu , bundan dolayida sana dogum öneriyorum demişti. Ve doğum için yatışım yapıldı.
Her nts çekiminde sancılarım çıkıyordu,fakat ben şancı falan hiçbirşey hissetmiyrdum, açılmam da yoktu. Akşam saat 9 da doktor geldi istersen suni sancıyla alalım doğuma, kararını ver düşün dedi. Ben de eşime falan danıştıktan sonra kabul ettim. Suni sancıyla doğurmayı.
Akşam 9.30 da bana suni sancı verdiler,ve gece 2 de sancılarım başladı, fakat açılmam olmuyordu. O kadar çok sancim vardiki.. odaya sigamiyordum. Annem de yanımda refakatçi olarak kalıyordu. O da benimle dokuz doğurdu. Benimle birlikte ağladı, ne yedi ne de içti.. Babam arıyordu görüntülü , her ağrıdan bagirisimda annem diyor ki babanın gözleri doluyordu hemen kapatıyordu diye. Halalarım, teyzelerim,hiçbiri gece uyumadı . Hepsi benimle doğum sancısı çekiyordu sanki.. eşim ve annesini doğum odasına almadılar onlarda kapıda beklerken dokuz doğuruyorlardı.
Saatler geçtikçe sancılarım daha arttı, artık ağrıdan ağlamaktan ne bende kolumu kaldıracak hal,nede gözüm de gözyaşı kalmıştı. Kupkuru olmuştu gözbebeklerim.
Her sancida, sadece Allah,Allah diyordum. Yardim et bana Allah’ım ,agrimi dindir diye dua ediyordum. Elimden başka birşey yapmakta gelmiyordu .
Saat oldu öğlen 12 . Sadece 4 cm acikligim vardı. Hemşire gelip muayene etti , 10 cm olması gerekiyor doğum için dedi.
Ve benim ağrılarım git gide şiddetlendi . Duramıyordum yatakta ,kivriniyrdm dönüyordum, sigamiyordum. O kadar halsizlik ve uykusuzluk vardiki bende .ara ara gözlerimi kapatırdım,anı sancıyla tekrardan firlardim yerimden.
Saat oldu 12.20 ve suyum geldi. Acikligim 7 cm olmuştu . Hemşire ıkınmadan, nefes alarak sancılarla baş etmem gerektiğini söyledi ama elimden gelen birşey yoktu ister istemez ıkınıyordum. O kadar agrım vardiki sesim,hastaneyi almıştı artik. Ve saat oldu 12.30 ,hemşireler geldi odaya ve doğumu başlattılar.
Benim makata baskı olduğu için ıkınma isteğim çok fazla vardı ve hemşireninse yardımıyla ikinmayi doğru kullandığım için ,oğlum ‘Yagiz Mert ’ 12.50 de kucagimdaydi.
Oğlum çıktığı anda ,annemden yeni dogmuş gibi, hafiflemiş hissettim kendimi. O günden bana kalan en güzel şey, oğlumu kucağıma verdiklerinde o minicik kollarıyla bana sarilmasiydi. Dünyanın en güzel duygusu.
Çok zor bir doğum geçirdim. Rabbim bütün doğum yapacak annelere sabır ve hiç kuvvet versin.🤲
Biraz uzun oldu anneler hakkınızı helal edin🌸