Merhaba doğum hikayemi yazmak nasip oldu 6 Mayıs’ta Barış Enis’im doğdu😍💙.Mayıs annesiyim anneme izin almamız zorlaştı onun için ben annemin yanına gelip doğum yaptım ilk bebeğimiz tecrübesizliğinin var ,hem de inanın lohusayken yalnız kalmamak lazım çünkü ben hep yalnızken ağlıyorum yemek bulaşık çamaşır derdi yok hep bebeğimle ilgikenebildim.Tek sıkıntım görmediğim bir doktorda doğum yapmak oldu zaten sezeryan düşündüğüm için bu kararı verebildim.Sürekli kontrol eden doktorum normal doğumu bekleyeceğiz insülin kullanıyordum şekeri düzenli takip ettikten sonra sıkıntı yok demişti.Doğum yaptığım doktor hamilelik şekeri olduğunu duyunca riske atmayalım bebeğin kanala girmesi 41 i bulur şeker bazen ani kalp durmalarına sebep olabiliyor deyince 2 gün çok dua ettim arafta kaldım normal doğumu beklemek mi yoksa bebeğimi riske atmadan 38+5 sezeryan mi derken yavrumu kucağıma alamamak korkusuyla sezeryana tamam dedim.Spinal sezeryandan oldu sondadan korkmayın, çatı muayenesi daha zor.Yalnız hemşireler bana sondayı doktor gecikince 1 saat önce taktı rahatsız edici siz doğuma başlamadan taktırın anestezi doktoru iğneyi yapınca ayaklardan sıcaklığı hissettim rahatlattı baya😊Güle oynaya girip bebeğimin sesini duymayı bekledim bebeğim çıktı incecik bir sesle ağladı sonra ağlayamadı ne olduğunu anlayamadan bebek yorgun deyip dikişlerim sırasında bana bebeği giydireceklerşni söyleyip götürdüler yavrum nefes alamamış küvezde solunuma bağlamışlar.Eşim annem çocuk ne zaman gelecek deiğimde bugün yatış yapıldığı için gelmiyor dedilerbana.eşim çiçek almış bir fotoğrafımız olsun dedik yavrum kucağımda 3 müzü hayal etmiştim o aşağıda ben herşey yolunda zannederek eşimle çekinebildim.ertesi gün yanına gittim yavrumu serumla besliyorlar burnunda solunum cihazı Allah kimseyi yenidoğan yoğun bakımına düşürmesin herkesin yavrusu ağlarken o sessizce duruyordu yavrum yorgundu inanın kolum kanadım kırıldı onu görünce bağrıma bile basamadım. Sürekli yürüdüm yanına gelebilmek için taburcu olunca anne oteline GeçtimBebeğimin iyi olmasını bekledim kapıdan hemşireler kovsada bakmaya çalıştım solunum sayısına mıhlandı gözüm.Kafamda hep neden oldu düşğncesi vardı.Şükür doktor üzülme demişti durumu iyi demişti solunumdan çıktı. Sonra serumdan çıktı. O süreçlerde inanın yavrumküçücük elleriyle kablolara dolaşarak uyumaya çalışıyordu.Emzirmek için elimden geleninyaptım çünkü yavrum son gün sarılık oldu. Sıcak düşün etkisi büyük oldu bol su hoşaf rezene anason sıvı beslenme derken geldi. O süreçte hastanede olmam bana emzirmeyi öğretti kuzuma baktıkça benim sütüne ihtiyacı var deyip savaştım. Sağdım verdim yetmediğinde mama verdim çünkü sarılıkla savaşıyorduk bir yandan uyanmak bilmiyordu. 1 gün mavi ışıkta kaldı. Gözleri bağlı giriyor hemşire gözü açılmasın dedi gece boyu sıçrayarak uyandım nöbet tuttum başında birşey olmasın diye çok şükür sarılık değeri düşünce beni emmeye başlayınca taburcu olduk evdeyiz şimdi sarılığın çaresi sık emzirme emmiyorsa sık besleme deiler inanın yavrum sarılıktan gözlerini açamıyordu mama verme diyenler umurumda bile değil , yeter ki kuzum uyansın şimdi çok şükür iyiyiz uyanıyor az olsa emmeye alışıyor hepinize hayırlı doğumlar diliyorum🙏🏻😊