Selam güzel anneler,
1 ay 7 gün evvel oğlumla nihayet tanıştım❤️ Dönüp yazıyorum çünkü ben doğum anının tadını çıkaramadım siz aynı durumda kalmayın, 37 haftamda kontrol de 3 cm açıklığım olduğunu gördük ve doğumun erken olabileceğini anladık. Tam da virüs ve karantina dönemi, tek isteğim işler kötüye gitmeden doğum yapıp bebeğimle karantinaya girip dış dünya ile iletişimi kesmekti. 38 haftanın kontrolünde bebeğin aşağıya indiğini gören doktor haftaya kalmaz belki de bu gece doğum yaparsın dedi. Bu arada son ayımda inanılmaz bir ödem sorunu yaşadım ve doktor bunu gördükçe endişeleri başladı , inanın bacaklarımda ki şişlikten artık ağrı oluyordu ve ağlıyordum ayaklarımın üzerinde durmak tam bir işkenceydi. Bu yüzden doktor ne olur ne olmaz 39 haftama yani 6 nisana tarih verdi bebek gelmezse suni sancı vericez diye. Nitekim öyle oldu bebek gelmek istemedi ve 6 nisanda hastaneye yatışım yapıldı. Açıklığım 4 cm olmuş fakat bebek tekrar yukarı çıkmıştı. Sabah 7de suni sancıyı verdiler ve yaklaşık 16:00 ya kadar sancı çektim ve 5cm olmuştum. Bu kadar yavaş ilerlediğini görünce çekilebilir olan sancılarım beni yormaya başlamıştı bende epidural istedim. Saat 18de epidüral yapıldı ve bundan sonra beklemek kalmıştı. Gece 00:00 dan itibaren bir şey tüketmem yAsaktı yani 5 nisan da ki akşam yemeği ile duruyordum. O an tek isteğim artık hasret bitsin bebeğime kavuşayım ve yemek yiyeyim çok yorulmuş ve acıkmıştım. Ve sürekli aklımda herkesin dediği şu cümle vardı “kucağına aldığın an geçecek hepsi” epidüralden sonra 00:00 a kadar bekledik ve nihayet 10 cm olmuştum, doğumhaneye alındım ve doğum başladım yarım saat sürdü , gözlerim karardı açlıktan yorgunluktan ıkınıyorum çıkmıyor. Ebe ve doktor başımda eşim yanımda az kaldı dayan diyorlar , bayılacağımı anlamış olmalılar ki ebe karnımın üzerinden bastırarak yardım etmeye başladı.. ve 00:32 de bebeğimi kucağıma verdiler beklediğim an. Bir de ne göreyim ağrılar geçmedi bunun devamı var ben o kadar odaklanmışım ki o an HERŞEY bitecek diye şok oldum ve bana bakan bebeğimi idrak edemedim doktora neden hala ağrım var diye soruyorum ve sadece acının geçmesi için dua ediyorum. Şuan çok pişmanın bana ilk bakışlarını hatırlıyorum ve keşke bende ona uzun uzun bakabilseydim diye üzülüyorum.
kızlar aklımda kalan ve bilmeniz gerekenler :
-o an herşey geçmiyor evet ama O an herşeye değer.
-doğumdan sonra size kimse sihirli bir değnekle anneliği enjekte etmiyor annelik zamanla öğreniliyor.
-bebeğiniz sizin içinizdeydi evet ama o bir insan ve onu zamanla tanıyacaksınız
-herkesin sütü anında gelmiyor, hatta herkesin sütü olmuyor.
-doğumdan hemen sonra ziyaret kabul etmeyin zaten virüs var fakat dinlenmeye aşırı ihtiyacınız var
- mükemmel olmak zorunda değilsiniz kendinz olun yeter. Zaten içgüdülerinizle hareket edeceksiniz
-sancılarımı asla ayırt edemedim bende sürekli bir ağrı vardı monitörde sancı olduğunu görünce şuan sancı diyordum ama iki sancı arası da ağrılarım devam ediyordu herkes anlamıyormuş demek ki, sancı gelince anlarsın diyorlardı..
Kendinize iyi bakın buna değersiniz ❤️