Merhaba herkese, her türlü doğumdan korkan biri olarak sizlerle doğum hikayemi paylşmak isterim. Öncelikle sorunsuz bir hamilelik geçirdim. Hep aynı doktora gitmeme rağmen 37. Haftada doktor değişikliği yaptım. Ağrı ve acı eşiğim çok düşük ve tansiyonum düştüğü için normal doğumdan korkuyordum. Aslında hepsinden korkuyordum hiç ameliyat tecrübem de yoktu. Bu belirsizlik de beni tedirgin ediyodu.
27 Nisana gün almıştık. 27 nisan sabaha karşı bana bir telaş bastı tüm gece uyuyamadım.😂 ve tüm gece boyunca sancım oldu. Sabah sıcak duş aldım ve hastaneye gittim. Eşim ve kayınvalidem ile hastaneye gittik. Refakatçi olarak ikiside yanımda kaldılar bu arada. Saat 8.30 da beni odadan aldılar. Tir tir titriyodum. Ameliyathaneye geldik. Herkes bi rahat. Bi ben telaşlıyım 😂 kimsenin umrunda değilim sanki. Sonra anestezi uzmanı geldi. Eğidim ve o malum iğneyi belime yaptı. İğneden cok tırsarım. Ama girişini hissetmedim. Sadece elektrik çarması gibi anlık bi his oldu. Önce sağ bacağım karıncalandı. Sonra bi kez daha bir şey yaptı tekrar bi elektrik çarptı. Sol bacağım karıncalandı. Yatırdılar beni hala hissediyordum. Sondayı takarken hissettim. Acıttı biraz hatta. Bi dakka sonra hissetmemeye başladım. Ayaklarımı oynatmayı denedim. Pelte gibiydi. Hareket edemedim.
Sonrasında doktorum geldi. Bi muayne edicem öncesinde dokunmalarımı hissedebilirsin dedi. Bi 5 dakka sonra hazırsanız cıkarıyorum dedi. 9.17de bebeğim doğmuştu. Doğum sırasında hissettiğim tek acı karnımın üst kısmına bastırmalarıydı. Arada sağa sola çekiştirdiler ama acı yoktu. Kesinlikle çok rahattı her sey.
forumda okudugum hikayeler üzerine midem bulancak başım ağrıyacak diye biliyordum ki öyle de oldu. Midem bulandı. Kusma reflexim oldu kusamadım. Tansiyonum düştü sanıyorum. Sonra bi baş ağrım oldu. Ağrı kesici bağladılar hemen. Hızlıca geçti. Hatta dikiş atarken doktorum sakinleştirici gibi bir şey verdi. Bi rahatlama geldi.
Sonrasında ise bebeğimle kavuşmak üzere odaya aldılar beni. O kadar güzeldi ki. Aynı bana benziyor bir de:) analık duygusu mu bilmem ama vazgeçemeyeceğim bir şeydi bu varlık. Öyle muhtaç ki.
hemen bi hemşire sütüme baktı. Dedi geliyor süt. Verdim hemen. Ama o gün bebeği bi türlü doyuramadık. Sürekli emmek istedi.
En zor kısıma geleyim. İlk ayağa kalkmak o kadar zordu ki. Tansiyonum düştü. Baygınlık geçirdim. 5-6 saat sonra bir daha kalktım. Daha kolay oldu bu sefer. Yürüdükçe açıldım. Tüm gece sık sık yürüdüm. Gaz meselesini halledince Ertesi gün çıktık hastaneden.
Tavsiyelerim ise:
Ameliyat sonrasında baş ağrım çok olmadı. 2 nescafeyle çözdüm işi. rahmim ağrıdı daha çok. Ağrı kesici yaptılar geçti.
Doğumdan sonra ise Bebeğinize anne sütünü verin istedikçe. ek olarak gerekirse mama verin. Biz anlayamadık sarılık oldu. Kimse bahsetmemişti bize.
emzirmeyi iyi öğrenin uçları yara oluyor. Çok acı verici.kremlerle destekleyin uçları.
mastit olmamak için sağın. Biz hastane tipi Pompa kiraladık hemen. Fındık büyüklüğünde bezeler vardı. Masaj vs ateş çıkmadan çözdük işi. Memelerinizi kontrol edin mutlaka. Varsa kitleler hemen müdahele edin. Dar sütyen giymeyin. Mastite sebeb olabiliyor.
tecrübelerim dahilinde birilerine yardımcı olabilirsem ne mutlu bana.