Nerden başlasam inanın hiç bilmiyorum. Herşey çok güzel giderken covid belasıyla stresli bi hale dönüşem hayatım var. Gebeliğimin son demlerine denk gelen ve hekim olupta pandemi hastanesnde çalışan bi eşim var. Gebeliğimin son ayında eşime covidli hastalarla çalışma görevi verildi ve ben doğurmak üzereyim bebeğimiz 36 haftalık, o zamanın nasıl geçtiğini ben bilirim Allahın hergünü bi yandan eşimi düşündüm bi yandan da bebeğimle kendimi. Ya bebeğim babası yokken doğarsa babası onu göremezse, hastanede ya virüs kaparsak sorularıyla ağladım durdum. Çok şükür ki eşim 10 günlük covid görevini bitirdi bemde evime eşimin yanına gittim 15 günlük süremiz vardı bebek bu süre içerisinde doğdu doğdu doğmadı babası yine göremeyebilirdi yine çağırılabilirdi, hiç birşey belli değildi. 15 gün boyumca bebeğimizi bekledik babasının kızımla konuşmasıyla ertesi gün doğması bir olmuştu Elhamdulillah.
38+3 olduğum Gece saat 3 te suyum azar azar gelmeye başladı. 5 e kadar evde bekledik hazırlıklarımı yaptım duş aldım ve hastaneye gittik. 2 cm açılmam olduğunu söylediler ve yatışım yapıldı. Travaya götürüldüm nstye bağladılar sancılarım en fazla 60-70 i gösteriyordu , şuanki süreçten dolayı hastaları hastanede çok fazla tutmamak için suni sancı veriyorlardı fakat sancılarmdan dolayı bana gerek duymadılar.Saat sabah 10 oldu benm sancılar hala aynı artmadı ve açıklığım hala 2 cm. Dedim heralde benm doğumumda uzun sürecek yandık. Başladım squat yapmaya 1 saat sonra sancılarım artmaya başladı. İki defa duşa girdim bi yandan da elimden geldiğince squat yaptım. Çok şükür ki ben eşimin çalıştığı hastanede doğurduğum için eşimde benm yanımdaydı yalnız kalmadım. Belime biraz masaj yaptı benimle birlikte yürüdü. Yanımda olamayacağı için çok korkup çok ağlamıştım ama çokta dua ettim Rabbime , Rabbimde bana bu güzel günleri eşimle geçirmeyi nasip etti. Saat 12 gibi ıkınmam geliyor diye doktoru çağırttım ve açılmam 6 cm olmuş, bana muayene esnasında ıkınmamı söyledi o ıkınmayala açıklık 8-9 cme çıktı ve sancın geldikçe ıkın dedi. Ben sancım geldikçe ıkınmaya devam ettim doktoru tekrar çağırdım ıkınma geliyor diye sonra ıkınmamla bebeğin başının görnmesi bir oldu. Ve meleğimi kucağıma aldım artık kız olduğu kanıtlanmıştı 🥰 doğumum çok güzeldi çok rahatlamıştım ancak içeride yırtıklarım çok olup da ödemden dolayı dikişlerim kanama yapıncaya kadar. 1 saatten fazla sürdü dikişlerim çok kan kaybettim. Bu kısım doğumdan daha zordu diyebilirim. 3 gün hastanede kaldık oda bi an önce çıkmak istediğimiz için ve 3 ünite kan 2 ünitede beyaz kan verdiler ancak toparlanabildim. Oturur pozisyonda bile başım dönüp bayılıyorken çok şükür ki çok çabuk toparladım. Bir daha doğuracak olsam Kesinlikle normal doğum derim. Meleğim şuan 32 günlük oldu ve babası 19 günlükken bizi annemlere bırakmak zorunda kaldı. Şuan yine covidli hastalarla ilgileniyor ve haftaya belli bir mesafeden kızımızı görmek istiyor ne gel diyebiliyorum ne de gelme 😞😞 benm hikayemde böyle kusura bakmayın çok uzun oldu.