Bende kendi hikayemi yazmak istedim kızlar rabbim herkesi evladıyla sağlıkla kavuştursun inşallah🙏👼
Tam 36 haftalıkken 21 nisanda randevum vardı nstye girdim tansiyonum 15/8 arada evdede ölçüyodum ama bu kadar yükselmemişti hemen doktorun yanına çıktım oda görünce hemen bana ilaç içirdi eşimede ilaç aldırdı ikisini de içtim yarım saat arayla ölçtük ve en fazla 14/8e indi akşam olduğu için şimdi eve git sabah erken ilacını içip gel dedi benim içime kurt düştü hemen gidip çantama son eksiklerimi koydum direk gidip dinlendim sabahta ilacımı içip doktorun yanına gittim yine tansiyonum 14/8 inmemiş doktor acil sezeryana almamız gerekiyo riske atamam dedi ben orda başladım ağlamaya hemen gidip işlemleri yaptık 2 saat sonra hemşireler odaya gelip doğuma gidiyoruz diyince ben buz gibi oldum tepki veremedim heycandan korkudan.. ameliyathaneye girdim buz gibi herkeste bi hareketlilik spinal olucaktım ödemim çok olmuş kaç kere denediler olmadı genel olucak mecbur dedi doktor ben uzandım ağzıma havayı verirken tek hatırladığım iyi uykular gökçe hanıım denildiğini 🤭 tam korkuyorum diycektim ki gitmişim 😂kalktığımda ağlıyodum herşey bitmiş kızım gitmiş ilk sorduğum kızım iyi mi küveze girdi mi oldu herşey yolunda dedi hemşire eşim bebeği görünce hıçkırarak ağlamış ismini soruyolarmış kendi ismini bile unutmuş😂 ben odaya geldim kızımı kucağıma vermişler ama hiiiç hatırlamıyorum saat 2de çıktım kendime gelmem akşam 9u buldu o saate kadar ne yaşadiğımı tam hatırlamıyorum çok şükür şimdi 15 günlük olduk biraz fazla uykucu bebişim uyandırıp emdirmek çok zor çok duygusalım herşeye ağlıyorum lohusalığı dibine kadar yaşıyorum galiba ama geçicek az sabır…onun tek bir gülüşü için ömrümü veririm. Rabbim herkese yaşatsın bu güzel duygudan kimseyi mahrum bırakmasın inşallah🙏❣