Evet sonunda fırsat bulup yazabildim ben 32. haftaya kadar okulda çalıştım sonrada izine ayrıldım korona da çıkınca evden adım atamaz oldum çok stresli geçiyordu günler eşim de sağlıkçı olunca ve nöbetlere kalınca daha da tedirginlik yaşıyordum neyse uzatmadan kısaca anlatmaya çalışayım 37. haftaya kadar evden çıkmadım hastaneye kontrole gittiğimde 40 haftalık olana kadar normal doğmasını bekliyecz dedi neyse 39 olunca da gittim ilk defa çatı muayenesi oldum kendimi çok kastım o an normal doğum yapamayacağımı düşündüm açılma ve sancım hiç yoktu ve tam 40 olunca da sancı yoktu doktor bekliyecez olmasa 42 ye kadar suni sancı ile başlatacak dedi neyse 40 haftaya giriş yaptığım gün kanama gördüm eşim hastanedeydi aradım doktora sormuş doktor sancı yoksa gelmesin dedi bende mecbur korku be telaşla bekledim ikinci günde aynı şekilde ve daha da gelmeye başladı bebeğin hareketlerini de az hissediyordm ikinci gun artk gidelim dedik malum yasak vardı direk hastaneye doğumhaneye girdik tekrar çatı muayenesi benkorku… ebenin muayenede bana kızması korkum vs neyse ebe de dedi hiç açılma yok sancı da yok ama doğum bu 3 içinde olacak dedi bu akşam bile başlayabilir hazır olun. eve geldk tekrar sancım yok iyiyim eşim ve görümcem ile tivi izliyorum neyse uykum geldi yatmaya gittim gece saat tam 1:38 de ani bi sancı ile uyandım ve geçmeyen bi sancı bekledim ve yürüyüş yapmaya başladm eşim ve görümcem sahur içn uyandılar sancılarımı hesapladı eşim 4 5 dk bir be şiddetli geliyordu neyse onlara dedim sabah olana kadar dayanacam ve çok zor oldu dayandım sabah oldu tam tamına bizimkiler öğlen namazınıda kıldı artık sancılar dayanılacak gibi değil di gidelim artk dedik neyse evde beklerken sancıları size tavsiyem bol bol dua yürüyüş ve duş alın 2 kere aldım o gün ve gittik doğumhaneye hemen açılmama bakıldı 6 cm yubbi dedim boşuna evde o acıları çekmemişim açılmış girişim yapıldı suyumu patlattılar o an sancılar 2 katına çıktı diyebilirim neyse beni o sancılarla baş başa bıraktılar bağırıyordum dayanamıyorum gelin bakın diye ebede kızdı sürekli olmaz ilk gebelik sonuçta koridorda dolaş dediler görümce kolımda tabi sürekli bağırıyordum sonunda isteksiz gelip baktı ebe artk o an ne gördüyse ekibini çağırdı doğumu başlatıyorum dedi ve sonrası malum ıkın nefesini tut vs vs günün sonunda bebeğim doğdu tabi sonraki aşama dikişlerim onlar doğum kadar zordu baya yırtılma olmuştu her yerimi diktiler diyebilirim tabi sonunda mutlu son Herkes için de dua ettim rabbim herkese yardım etsin herkes sağlıkla kucağına alsın bebekleri ini 🤲bu arada sorularınız olursa geç cevap verebilirim çünkü bebeğim çok küçük ve ben de toparlanaöadım daha telefon u elime alamıyorum kusura bakmayın Allaha emanet olun 👋