Merhaba hanımlar nerden başlasam nasıl anlatsam bilmiyorum öncelikle Allah çocuk sahibi olmak isteyen ne kadar kadın varsa hepsine nasip etsin. Öncelikle 24 yaşında bi senelik evliyim gebeliğim biraz riskli geçti kanamalarım vardı ilk haftalarda doktorum Protestan başlatmıştı ve düzelmişti sonraki haftalarda bebeğim bi iki hafta ilerideydi tali 36. Haftaya kadar 36 haftamda bebeğimin iki hafta geride olduğunu ögrendim %10 sınırının altındaydı ve hiç kilo almıyordu doktorum 37 haftamda suni sancıyı deneyerek doğumu başlatalım dedi ve kabul ettim 37 haftamda yatışım yapıldı ve suni sancı verildi bi süre sonra kalbi yavaşladı dedi doktor ve apar topar sezeryana aldı o kadar korktum ki o an kendim için değil tabi kızıma bişey olacak diye sonra bi ağlama sesi duydum o kadar kısıktı ki sesi tabi göremedim de dikişlerim yapılırken kızımı temizleyip getirdiler o kadar küçüktü ki kıpkırmızıydı mis gibi kokuyordu küveze alacaklar diye çok korkmuştum o an tabi başladım ağlamaya durdurmadım da kendimi ama çok şükür almadılar 🤲🏻 Sonra odaya çıkarmışlar üstünü giydirip eşime vermişler o arada benim dikişlerim atıldı sonra odaya götürdüler sonra kuzumu kucağıma aldım minicik 2370 doğdu kızım tabi şişi inince kilosu da düştü şimdi evimizde yatağında mışıl mışıl uyuyor kilo da aldı çok şükür 🤲🏻 Şimdi anlıyorum da anne olmak dünyanın en güzel duygusu minicik ellerin sana dokunması minicik gözlerin sana bakması çok şükür Allahım. Allah herkesin evladını sağlıklı bir şekilde kucağına almayı nasip etsin. Uzun oldu hakkınızı helal edin.