Herkese merhaba, burda yazılan hikayeleri 2 haftalık hamile olduğum günden beri nerdeyse hergün okuyordum ve acaba bana da nasip olacak mı diyordum, oldu 😍 Minik oğlum 1 Mayıs günü saat 17:05 de Sürpriz şekilde dünyaya geldi.
hamile olduğumu öğrendiğimde iki haftalıktı ve kese çok aşağıda idi. Ayrıca kistim vardı, tek deneme ile hamile kalmıştım, düşük riskim de çok fazlaydı. Sürekli aktif kanamam oluyordu , 8-9 haftaya kadar Progestan kullandım, bir hafta da evde yatmak durumunda kaldım. Kendimi o arada hamile olduğuma çok inandırmadım ki düşük olursa üzülmeyeyim diye. Açıkçası çocuğu benden çok eşim istiyordu , o havalara uçmuştu bense karışık duygular yaşıyordum. İnsan tatmadığı duyguyu bilemediği için, ne hissedeceğini bilemiyor bazen. Rütin bi hamilelik süreci geçirdim , hafif mide bulantıları oldu sonra geçti, bir dönen baş dönmesinden çok zorlandım. Bu Arada çalışıyordum sürekli aktif hareket halindeydim , işe araçla gidip geliyordum sosyal hayatımdan da kendimi hiç kısıtlamadım. Keyifli rahat bir hamilelik geçirdim diyebilirim.
1 Mayıs cuma günü son kez kontrolümüz vardı ve bir sonraki hafta için sezaryan günü verecekti doktorum. Bu sırada 37+6 haftalığım. Son iki haftadır tansiyon problemi başlamıştı. Durduk yerde yükseliyor, beni maf ediyordu. Kendime gelemiyordum ve kısmet bu ya, Kontrole geldiğimiz 1 Mayıs günü, doktoru beklerken bir anda fenalaştım ve tansiyonum 14e çıktı. Normalde düşük tansiyonlu biri olduğumdan 12nin üzerine çıktığı an çarpıntı nefes alamama gibi durumlar yaşıyordum. Doktora girmeden beni dinlendirdiler falan ama yok düşmüyor , boğulacak gibiyim kendimden geçecek gibi oluyorum. Doktorum geldi ve tansiyon olayını duyunca zaten yüzü değişti, eyvah dedim içimden doğuma gidiyoruz der mi diye ve tam olarak da öyle oldu. Ultrasonla hızlıca baktı ve seni bugün doğurtalım mı dedi. Beni aldı bir ağlama, hamileliğimde bir kere bile ağlamamış olan ben, hüngür hüngür ağlıyorum. Bebek 10 gündür kilo almamış dedi, tansiyonun çıkıyor seni eve gönderemem dedi. Saat o sırada 15:00, hemen ameliyathaneyi hazırlatıyorum saat 16:30 da alacağız dediler. Yanımızda hiçbirşey yok tabi kontrol diye, ben neye ağlayacağımı şaşırdım. Neyse işlemleri yaptık eşim hemen gitti eşyaları ve ablamı alıp geldi, beni ameliyathaneye indirmeden yetiştiler. Ben bu sırada hep ağladım. Ameliyathaneye ağlayarak girdim, ama çok mutlu çıktım ve sanırım önemli olanda buydu. Spinal anastezi ile sezaryan oldum, spinalden çok korkuyordum çünkü herkes farklı yorumlarda bulunuyordu ama size garanti edebilirim ki en rahat doğum şekli sanıyorum. Yapacak olanlar kesinlikle korkmasınlar. İğne yapılırken rahat olmanız önemli, onun dışında zaten birşey hissetmiyorsunuz ve en güzeli ise, bebeğinizi doğduğu gibi görüyorsunuz ve o yaşanan duygu tarif edilemez 💕💕 iğnenin acısı damar yolu açılırken ile aynı, hatta bence daha bile az :) Minik pamuk oğlum saat 17:05 de dünyaya gözlerini açtı ve saat 18:00 gibi operasyon bitmişti. Çok ağrım olacak sanıyordum ama korktuğum gibi olmadı, şiddeti gittikçe azalan regli ağrısı gibi düşünebilirsiniz ve inanın ki dayanılmayacak gibi değil. Zaten ilk gün sürekli ağrı kesici iğne yapıyorlar ve gerçek ağrıyı hissetmiyorsunuz. Benim doğumum akşam olduğu için 2 gece yattık, bugün taburcu olacağız inşallah . Odaya geldikten hemen sonra bebeğimi getirdiler hemen emzirdim, hiç sorun yaşamadık. İlk günler sütünüz pek gelmiyor gibi olacak ama merak etmeyin o gelen Sıvı onlara yetiyor 😍 doymuyor yetmiyor gibi düşünmeyin ve sakın hemen mama verme düşüncesine kapılmayın , o sıvıyı mutlaka emzirin. Pamuğum 3215 gr 52 cm doğdu, şuan 3040 kg ye düştü ama çok şükür hiçbir sağlık sorunumuz yok şuan ve emin olun en önemlisi bu. Bende şuan kendim kalkıp herleyi yapıyorum ama ilk günler ne kadar yatarsanız, kahve çikolata tüketip dengeli beslenebilirseniz o kadar hızlı toparlanacaksınızdır.
biraz uzun oldu hakkınızı helal edin, sorularınız var ise cevaplayabilirim 🍀
son olarak, harika bir duygu.. allahım hepinize biran önce evlatlarınızı kucaklarınıza almayı nasip etsin 🙏🌈🧿