Merhaba güzel anne adayları, ben de artık Doğum hikayemi yazmak için hazırım ♥️ 37. Haftamda 27 Nisan Pazartesi günü çatı muayenesi için kontrol oldum ve eve geldiğimde hafiften kasık sancılarım vardı. Sürekli lavabo ihtiyacı hissettim, akıntı kontrolü yapıyordum ama her şey normal gibiydi ve ağrıların da muayeneden dolayı olduğunu düşündüğüm için pek önemsemedim. Akşama doğru eşimle yürüyüş yaptık ve kasık sancımdan dolayı çok da yürüyemeden eve döndük. Akşam 12 ye doğru yattım ve gece 1 sularında lavabo ihtiyacı hissedip uyandım, ayağa kalktığımda biranda altıma kaçırdım sandım ama durmaksızın akan bir su geliyordu. Çok afedersiniz ineklerin işediği gibi şarıl şarıl 🤣 Çok panikledim ve titretip ağlamaya başladım ve hemen eşimi uyandırdım duşa girdim kanlı su akmaya devam ediyordu hastaneyi aradık ve gelin dediler. Hazırlandık depent giydim ve hastaneye ulaştık. Bu ara hastaneye gidene kadar su boşalmaya devam ediyordu, hastanede ilk muayenem yapıldı ve şok 4 cm açıklık var 💪🏻 çok sevindim içimden kolay olacak bu iş diyordum, sabah kadar bekledik suni verilmedi kendi sancımla açılmamı bekledi doktorum. Hafif hafif ağrılarım oldu ama rahattım. 28 Nisan Salı Sabah 6 gibi kahvaltım geldi biraz atıştırdım ve pilates topunda oturmaya başladım ve artık sancılarım düzene binmişti, saat 10 a kadar devam etti doktor geldi muayene etti ama 5 cm açılma ilerlemiyordu. Hemen suni sancı takıldı ve beni pilates topunun üzerinde sıcak suya oturttular duşta o beni çok rahatlattı, bir saat sonra vajinadan ilaç verildi sancı arttırıcı iğne yapıldı ve ben artık odada deli gibi sağa sola koşuşturmaya başladım, kızlar korkutmak istemem ama 6 cm den sonra ben böğürmeye başladım herkese saldırdım eşimin yakasına yapışıyordum bana epidural taksınlar ya da sezaryene alsınlar dayanamıyorum diye. Doktorum nst de Bebeğin kalp atışları iyi olduğu için her şey güzel devam dedi ve ben nefes kontrolünü kaybetmiştim onu farkedince nefesimi düzelttim ve ağrılarla başa çıktım kızlar nefes çok önemli, saat 1 de artık yatağımda yüzükoyun yatırdılar beni ve secde pozisyonunda sancı çekmeye devam ettim. Tabi sürekli alttan muayene ve çığlıklar ! Eşim ve annem kapıda ağlaşıyor ben ıkınıyorum ama olmuyor doktor elini tümüyle sokuyor vajinadan ve karnıma bastırıyor ama yok Bebek kanala girmiyor.. saat 2 ve artık gücüm tükendi hocam yardım edin diye feryat figan ediyorum hastaneyi yıktım bağırmaktan beni çatala çıkarıp bir de orda denemek istedi doktorum ve olmazsa sezaryene alalım dedi, denedik ben büyük tuvaletimi hissediyorum ebe yap hadi diyor tuvaletini ama yok olmuyordu. Doktor daha fazla risk almadı Bebek kanalda oksijensiz kalabilir diye acil sezeryan olduk. Saat ⏰ 14:10 Beni hemen ameliyathaneye aldılar orda bile sancım geldikçe ıkındım bir yandan ameliyathaneyi hazırlıyorlar diğer yandan doktorum hala bi umut doğurtmaya çalışıyordu, benim gücüm tükendi ve artık beni uyutun diye yalvarmaya başladım, beni bağladıklarını hissediyordum ağzıma oksijen verdiler ve uyandığımda karnımda bi sızı.. saate baktım 15:20 bebeğimi 14:26 da almışlar Beni odaya götürürken kapıya çarptılar sancıyla daha da kendime geldim ve alttan çok fazla kan boşaldı. Bebeğim de bir saat yoğun bakımda kalmış solunum sıkıntısı çekmiş. Şimdi Allah’a çok şükür ikimizde iyiyiz. Bana göre sezaryen normal Doğumdan çok daha kolay ve konforlu. Ayrıntılı şekilde yazmaya çalıştım hakkınızı helal edin. Oğlum miniğim çok tatlı kızlar bir ömür verilir bu duyguya ♥️🥰 sağlıcakla kalın. Sorularınız varsa cevaplayabilirim