Allah a şükür kolay diyemesemde hızlı bir doğum süreci yaşadım. Dogumumdan 3 gün önce yani 23 nisan da nişanım geldi. Geçesi eşimle birlikte olmuştuk ve sabah uyandığımda zaten ağrıyan vajina kemiğim nerdeyse her hareketimde kiriliyormus gibi aciyordu. Hafifletsin diye akşamı duşa girdim ve çıktıktan sonra ağrım neredeyse kaybolmuştu. Yarim saat sonrasında da lavaboya gittiğimde nişanım geldiğini gördüm. Önce çok heycan yaptım hemen gelecek sandım sonrada nişandan bir hafta sonra bile doğum olacağını hatırlayınca normal devam etmeye karar verdim. Sokağa çıkma yasağı olduğu için sabah akşam evde 20 dk lık yürüyüşler yaptım. Ilık duşa girdim. Ama sanki o zmna kadar adet benzeri olan sancılarım nişan geldikden sonra resmen kaybolmuştu. O yüzden iyice stres olmaya başladım ve zaman hiç gecmemeye başladı. 25 nisan günü uyandığımda iyice bunalmisdim. Ne sancim ne bişey vardı ve nerdeyse 40 haftami dolduracakdim. Kafamı dağıtmak için temizlik yapmaya karar verdim. Eşimle birlikde nerdeyse aksama kadar temizlik yapdik. Ağır işleri o yapsada bende otur kalk az çok yoruldum ve geceye doğru hafif sancılar hissetmeye başladım ama o kadar azdiki umursamadım bile. Sahurumuzu yapdik ve saat 5 gibi kuran okudukdan sonra uyuduk. Yalniz kuran okurken sancılarımın atdgni sanki bebegimin her zamankinden daha çok baskı yaptığını hissedyrdm yinede eşime çaktırmadım çünkü hala inanamiyordum. Saat tam 5 gibi uyudukdan sonra saat 6.10 da tuvalete uyandım. Gittim geldim ve karnimda bir sancı aniden bastırdı. Uzandım geçti sonra tekrar oldu. Yine ne olduğunu anlamadım ama kalkıp salonda yürümeye başladım. O sıra eşim uyandı. Ve o an bebek geliyor anladım çünkü sancılar 10 dk bir geliyor ve giderek dayanılmaz bir hal alıyordu. Arabamz olmadığından ve tecrübesine güvendigimden dolayı teyzemi aradım geldi ve tam 7 de hastaneye ulaşdik. Sancılarım çok yoğun olmaya baslamisdi ve artık çığlık atıyordum. Hemen çatala alıp açıklığıma baktılar ve mucize gibi tam 6 cm di. Sadece yarim saat bekledikden sonra tekrar baktıklarında 9 cm olarak doğumu başlattik. Ilk önce biseyler cikardklarni hissettim suyumu patlattılar sanırım. Sonrasında doktorum ben her sancı geldiğinde ikinmami bebeğin saçlarını gördüğünü söyledi. Ikınıyordum ama çok kısa bi süre sancı çekmiş olmama rağmen hiç halim kalmamıştı. Duraklarım kupkuru sesimde tamamen kisilmisti. 15 dk boyunca ıkınmaya çalıştım fakat bebeğim biraz yukarda olduğu için yapamıyordum üstelik halim tamamen kalmamıştı. Artık yapamayacağımı söylediğimde doktor bebeğin takıldığını ıkınmam gerektiğini söylediğinde korkuyla bütün gücümü verdim 3 kişide bastırmaya başladı ve minik prensesim içimden kayıp gitti. Hemen ilk kontrollerini yapıp bana gösterdiler. Inanın onunla birlikte sizde dünyaya tekrar geliyorsunuz bu duyguyu tarif etmek imkânsz. O acılar anca böyle birşeyle unutulabilinir zaten. Sonrasında bebeği yakınlarıma teslim ettiler bnada dikiş attılar ve 20 dk sonra odaya alındım. Saat 8.40 da 3100 gram doğdu minigim. Şuanlik tek sıkıntım ıkınırken basur çıkması. Nerdeyse oturup kalkamıyorum çok acı verici birşey. Yinede Rabb im minik yavrumun sayesinde güç veriyor çok şükür. Tek dediğim şey bu acılar ancak böyle güzel bir şeyin varlığıyla unutulabilir o koku herşeye değer. Rabbim bekleyen herkese kolaylıkla kucağına almayı nasip etsin inşallah 🥰🥰