Herkese merhabalar öncelikle çok sıkıntılı bir hamilelik süreci geçirdim 6. Ayına kadar sürekli kustum zaten 6. Aydan sonra da sürekli mide yanması oluştu hamileliğin 4 haftalıkken öğrenmiştim o günden soğuk yaptığım güne kadar istisnasız her Allahın günü griptim 🤷♀️ çok şükür hepsi geride kaldı 37+4 haftalıkken gece sızı şeklinde ağrılarım olmaya başladı bekleyeyim geçer derken baktım olacak gibi değil duşa girmeye karar verdim kasıklarıma ve belime sıcak suyu tutunca sancım geçiyordu neyse duştan çıktım eşime hadi yatalım belki yatınca geçer dedim ve yattık gece yarısı yine aynı sızıyla uyandım tabi sızı dediysem öyle hafif bişey değil resmen belimi ikiye büküyor nefesimi kesiyordu kalkıp lavaboya gittim idrara sıkışmıştım idrarımı yapınca biraz rahatladım tekrar yatağa geçtim böyle böyle sabahı ettim saat 10 da uyandım hafif bir şekilde yine var sancı kahvaltı edeyim ağrı kesici içeyim dedim ve yaptım ağrı kesiciyi içtikten 2 saat sonra çok şiddetlenmeye ve nefes almamaya başladım ben hem astım hastasıyım hem de panik atağım var o yüzden nefessiz kaldım herkes aynı olacak diye Bi kural yok yani kimseyi korkutmak istemem neyse sancım çoğalınca doktoruma mesaj attım oda hemen hastaneye gitmem gerektiğini doğumun başlamış ola bileceğini söyledi eşimle apar topar kalkıp hastaneye gittik ebe alttan muayeneye etti 2 cm açılman var doğumun başlamış dedi ben şok 😯 çünkü doğum sancısı çektiğimi düşünmüyordum doktoruma daha önceden sezeryana karar vermiştik doktorum ne zamana yemek yediğimi sordu 2 saat önce dedim bu arada saat 1 e geliyordu seni 5 de ameliyata alacağım dedi ben başladım ağlamaya eşime sarılıyorum sadece ondan güç alıyorum o an yanımda başka kimseyi istemedim sonra annemle kız kardeşim de geldi hastaneye saat 5.30 da ameliyata alındım anestezi uzmanı eğilip cenin pozisyonu almamı ve hiç kımıldamadan durmamı istedi bende yaptım dediklerini belimden iğneyi soktuğunu hissettim kemiğim ağrıdı beni yatırdılar 3 dk sonra ayaklarım karıncalanıp ısınmaya başladı doktora söyledim çok normal uyuşman başladı dedi hemen başlamayın ben hissediyorum dedim tamam şu an başlamıyoruz zaten dedi ve bu diyalokyan 2 dk sonra bir de ne göreyim önce incecik bir ağlama sesi sonra da meleğimi gördüm o an ağlamaya başladım hayatımda yaşayıp yaşayacağım en mükemmel ve en tarifsiz bir duygu bu 17.57 49 cm ve 2.950 gram doğdu meleğim sonra odaya çıktık emzirmemi istediler hemen emzirdim ama boş emdi sütüm hemen gelmedi 2-3 saat sonra gelmeye başladı ama çok şükür oğlum tuttu emme gücü yerindeydi 24 Nisan günü yani dün doğum yaptım bu sabah saat 11 de taburcu oldum evimize geldik şu an meleğim uyuyor hep hevesleniyordum doğum hikayelerini okuyup ağlıyordum çok şükür bana da yazmak kısmet oldu rabbim dileyen herkese nasip etsin kimseyi evlatsız koymasın anne baba olmak harika Bi duygu biraz uzun oldu hakkınızı helal edin rabbim tüm hamileleri bir avazda kurtarsın yavrusuna kavuşturun 💕💕