Merhabalar,
40+1 de 7 Nisan da İkinci kez anne oldum. İlk kızım 13 yaşında…
Herşeyden önce şükürler olsun ki sağlıklı bir bebeğim oldu. 38 yaşındayım ve aşırı stresli bir hamilelik geçirdim. 8 ay Eşim ve ailesiyle büyük mücadele verdim. Eşimle boşanma davamız bile var. İşin en acısıda bunları hak etmediğinizi bilerek böylesine hassas dönemi geçirmiş olmak. Hamileğim süresince insanlar üzerimde egolarını tatmin ettiler… Neyse bitti gitti.. Artık daha güçlüyüm evlatlarım bana yeter….
NST de sancılarım çıkmasına rağmen birtürlü doğum olmadı. Doktorum zaten bebeğin yaklaşık 4 kg olduğunu sezeryanın daha mantıklı olacağını söyledi. Sezeryan için hastaneye girişimi yaptık. Öğlen 13.00 gibi beni ameliyata aldılar. Ameliyatanede genel anestezi mi spinal mi bayağı tartıştık. Ben genel istiyordum. Ama virüs sebebiyle spinalin doğru olduğunu genel anestezi de ciğerlerin açık hale geldiğini ve virüsü daha çabuk kapacağımı söylediler. Spinal anaztezi oldum. İyikide öyle olmuş. Hem bebeğimi gördüm hem o anı yaşadım. Ve çokta kolay oldu.
Sonrasında çok zorlandım ama dikiş ve gaz sancılarım bitmek bilmedi. 18 gün oldu ancak toparlanabildim.
Çok şükür ki virüste kapmadık. 2 gün kaldık. Belki 30 a yakın hastane çalışanı girdi çıktı odaya ama hepsi maskeli ve özenliydi. Ameliyat sırasında da bana meske taktılar. Şimdi yeni doğan bebeklere sperlik takıyorlarmış. Mümkünse bitane edinin derim.
Sonrasında sarılık olmaması için biraz mama da verdik. Olmadı şükür.
Herkesten Allah razı olsun. Hepiniz bebeklerinizi sağlıkla kucağınıza alın inşallah…