Öncelikle merhaba diyeyim bu durumda olupta bilgi sahibi olmak isteyenler için bu hikayeyi yazıyorum. Hamile olduğumu öğrendiğimde çok mutlu olmuştum sonra sürekli mide bulantıları başladı 11. Haftada kontrole gittiğimde bebeğimin down sendromu olabileceği ve gidip bebekten sıvı aldırmam istendi. Ben böyle bile kabul etmiştim yaptırmyacaktım bebeğim öyle olsa ne değişecekti ki yine sevecektim . Daha sonra detaylı ultrason zamanı geldi doktora gittiğimde bebeğin kordonunda 3 damar olması gerekiyor 2 atar damar bir toplar damar ama sizinkinde 2 damar tek var TEK ALTER TEK VEN peki bu durumda olan Bebekler ne oluyor dedim ya down sendromu kromozom bozukluğu ya da beslenemeyip erken doğuyorlar dedi perinatoloğa gidin onlarda baksın dedi . Bende gittim aynı şeyleri söylediler zaten kabul etmiştim down sendromu nu ama ya bebeğimin sağlığında sıkıntı olursa erken gelirse diye düşünüyordum. Beslenmeme çok dikkat ettim tek damardan beslendiği için gelişimi olsun istiyordum . Eşimle kan uyuşmazlığımız vardı ve gebelik şekeri de çıktı ben herşeye rağmen evladımın sağlıkla gelmesi için elimden geleni yapıyordum. Geldik 36 haftaya virüsten dolayı doktoru bir hafta ertelemiştim gittiğimde bebeğimin gelişiminin 33. Haftada kaldığını ve suyunun azaldığını öğrendim artık acı gerçeklerle karşı karşıyaydım doktorum hemen yatışını yapıp sezeryanla almak gerektiğini söyledi karnımda kalırsa ölürmüş . Bizim içimize sinmedi başka hastaneye gittik oradaki doktor 37. Haftaya kadar karnında tutmaya çalışıcaz aksi bir durumda hemen sezeryanla alıcaz dedi . Yatışım yapıldı 2 doz ciğer geliştirici iğne yapıldı her an kalbi durabilir hareketlerini takip etmen gerekiyor denildi 3-4 saatte bir Nst ye bağlanıyordum tıpkı saatli bir bomba gibi bekliyordum doktorlar herşeyde hazırlıklı olun diyordu ölebilir kalbinde sorun olabilir böbreklerinde sorun olabilir .Sancılarım gelmeye başladı beni Doğuma aldılar kızım 37. Haftayı beklemeyecekti ve bana normal Doğum yaptırmaya çalışıyorlardı sancılarım yetmeyince suni sancı verildi . Sabah 5.5 ta başlayan doğumum 4.25 de son buldu güzel kızım doğdu hep beklediğim çektiğim tüm acılara değmişti doğunca dil çıkarması tüm acılarımı unutturdu kızım karnımda kakasını yapmıştı . Bir sürü risk vardı doktorlar hazır bekliyorlardı kontrol etmek için . Ve güzel kızım tüm olumsuzluklara rağmen yanımdaydı 2300 doğdu küveze girmedi annesinin yanına geldi . Yaşadığım en güzel duygu buydu anne olmuştum kızım sağlıklıydı sonradan gelip yanıma çok güçlü bir kızın var dediler çok riskli bir doğumdu dediler. Bu durumda olanlar umudunuzu yitirmeyin hep iyi düşünün☺️