Buraya hep bende yazıcam doğum hikayemi derdim ahan da yazıyorum. Biraz uzun oldu haberiniz olsun. Şimdik efendim ben 38+1ken doktora kontrole gittim burdan da koronadan dolayı gitsem mi gitmesem mi diye düşünenlere de ders olsun nstde tansiyonum yüksek çıktı 15 10 sonra 14 9 oldu tabi sarıyer şişli etfaldeyim ben bu arada. Acile yolladı orada da yine bu aralarda seyredince haftamın ileride olması sebebiyle doğum için yatırdılar neyse dün akşam 8.30 da alttan rahım ağzı açıcı bir ilaç var p ile mi ne başlıyor suninin bi alt kademesi,alttan koyuldu saat 11 gibi benim ağrılarım başladı tabi tüm gece deli gibi sancı çekiyorum nst yüzünden sırt üstü yatınca canım çok yanıyor benim e birde suni verilmiş dabıl yanıyordu haliyle zehir gibi geçti tabi ağlıyorum yeter artık nstyi alın benden yok sezeryana alın beni falan ama bir yandan da haklı sebeplerim var çocuğun kilosuna ilk 4 küsür dendi sonra 3800 sonra 3600 normal için uğraşıyorlar e bende sinirlendim haliyle çocuğum ya sıkışırsa diye sonrasında yok başını ölçemediler aşağıda diye yok işte arada kalp atışları azaldı yok açılmam bir türlü olmadı bende tripteyim hem diyorum bu kadar sancı çekip sezeryan olacağım ya da çocuğuma birşey olacak tribindeyim inatla takmadılar beni yalan bile söylediler ben bi ara epidural istedim doğuma iki saat kala ıkınıyorum ağrı geldikçe meğerse ıkınırsan kafası şişebilirmiş ben başladım ağlamaya durduramıyorum kendimi ıkınıyorum ama nasıl korkuyorum birşey olucak diye epidural yapın ben evladıma birşey olursa naparım falan en son dedilerki koronadan epidural yapmıyorlar anesteziciler halbuki yalanmış işte yanımda yatan hasta epiduralli 😂 normal doğuma uygun gördükleri için büyük ihtimal demişlerdir neyse efenim ağla zırla saat oldu 2 açılmam 2 cm olmuş o kadar saat sonra gece 11den öğlen 2ye yani 🙊 neyse yürüttüler sancılarım tavan gibi geliyor nst yüzünden 4 oldu 5 oldu sonra birden 8 oldu hobaa ben şok doktorlar daha şok bana ıkınmayı anlattılar sancının doruk noktasında nefesini tutuyorsun ve tüm gücünle kakanı yapıyormuş gibi ıkınıyorsun diye. E ilk doğum da da taç denilen şey varmış kafası görünmeden doğum haneye almıyorlar görünür görünmez koşa koşa sedyeye gidiyorsun ben baya zorladım tabi kendimi kafası görünsün diye sonra kalk çabuk gözüktü demeler apart topar fırladım ben tabi oturdum çatala ama korkuyorum çişim var kakam var sanıyorum ıkınamıyorum en son saldım artık ıkınmaya başladım 6 7 ıkınmada geldi minik kızım doğar doğmaz oksijeninde sıkıntı varmış bende takipteyim eşini çıkarırlarken kızımı izliyorum baktım sırtına vuruyolar falan korkmayayım diye birşeyi yok diyorlar apar topar aldılar kızımı gittiler meğerse oksijen vermişler neyse benim dikişlerime başladılar tam 1.5 saat sürdü defalarca uyuşturmasına rağmen canım baya yandı kızım çok yırtmış beni makatta çok dikişim olduğu için oturmakta zorlanıyorum ama kızımı bana getirip de emzir annesi dediklerinde dedimki şükürler olsun kendim gibi saçları kıvırcık bir tatlı mı tatlı evladım oldu. 22 nisan tam 15.55 de miniğim doğdu. 3690 gram 51 cm olarak geldi tosbağam. O kadar sancıya acıya rağmen normal doğum istiyordum hep ve yaptım şükürler olsun ki gönlüme göre oldu:) ama tabi ben aksilikler yaşadım her doğum kesikli işte preeglempsi şüphesiyle değil hanımlar lütfen bunu unutmayın herkes farklıdır ve anlattıklarımdan da korkmayın Allah bir şekilde güç veriyor,herşey kucağına alana kadar. Şimdi yanımda yatıyor mızmızım benim dünya boşmuş bir kez daha anladım evlat sahibi olmak bambaşkaymış,Allahım herkese nasip eder inşallah. Bizim de doğum hikayemiz bu,kurban olduğum Rabbim evlat sahibi olmak isteyenlere evlat hamilelerimize de hayırlı doğum ve evladını kucağına almayı nasip etsin. Unutmayın her doğum farklı ve özeldir,en önemlisi evladınızı size getiren yoldur ❤