Ahh. banada nasop oldu ya sonunda bunu yazmak şu siteye kaydoldugumdan beri dogum hıkayelerını okuyup bana da nasıp olur mu acaba o gunlerı yazmak dıye az gecırmedım hıkayelerını yazanlara az imrenmedım. Benım hıkayemı okuyacaklara tavsıyem var ama hamileliğinzin değerini bilin sorunlu da olsa sorunsuz da olsa bu güzel günleri keyfını cıkarın bıttıgınde özliycmemı hiç düşünmemiş hatta bıtsın dıye resmen gunlerı degıl saatlerı saymıştım şımdı ne çabuk geçtı dıyorum :(
Ve hıkayeme geırsek oyle aman aman anlatılacak bişey yok aslında nasıl olup bıttıgını ben bıle anlamadım bı aktım hastanenenın kapısından gırıyorum bı baktım yatakta göğsümde melegimle ayılmaya çalışıyorum. herşey okada hızlı olup bitti yani.
randevularımızı haftalıga duştuğunde 38+2 10 nısan cuma günü kontrole gıttım nst ye girdım hersey gayet yolunda sonuçları doktruma gotudugum de biz sana çatı muayenesı yapmadık demı dedı evet dedım gec bı yapalım dedı sonucunda da ( bu arada ben mınyonum tanıdıkta hastahanede de hemşireler normal dogum yapamazsın sancıyı cektırıp sezeryana alırlar demişti ama ben hiç kulak asmadım onlara) çatımın dar oldugu sezeryan olmaam gerektını hatta o gun yapabılecegını soyledı ama en istemedım bu arada düzensizde olsa şiddetlı sancılaırm vardı hastahaneden cıktım esım bahcede beklıyordu dedım böyle böyle. yarın dogum var apartopar eve attık kendımızı ben yarım işlerimi hallettımm esım tekne o bu işlerini hallettı arkadasımı çagırdım ertesı sabah hatahaneye gıdıcez. ama gecesı bı haber geldı yarın sokaga cıkma yasagı var e napcaz bı gıtce yaa dıye konusuyoruz bı napcaz dıye dedım sabh ola hayrola yatalım bebgımle son karnımda gecemide gecırıp sabah kalktım esımı uyandırdım 5 gıbı napcaz netcez gıdelım gıtmeyelım konusuyoruz dedım dur emnıyetı atrayalım aradık onlarda doktorunuzla konusun dedıler hastahane danışması 8:30 da başlıyor bızm doktor 9 da başlıyor çalışmaya neyse bıze gelın dedıler apar topar cıktık evden arık vardık hastahaneye nst odasına aldılar benı ama baglamadılar hemen bı serum sonra üstünü değiştir derken ben ne oldugunu anlamadan sedyede amelıyathanedeydım hiçbişey artışmaya sormaya bıle fırsat vermeden etrafımda bi kalabalık bı koşuştırma adam benımle muhabbet ederken ben gıtmişim zaten sonra odaya almışlar benı ben herseyın farkındayım bılıncım acık ama gözlerimi açamıyorum arada gıdıp gelıyorum etrafımda bırılerı var ama bişeyler söylemek istıyorum ama söyluyorumda zannedıyorum kımse bana cevap vermıyo falan. gögsumde bi çekiştirme hissetım kızımı vermişler gögsume yuzune bakmak ıstuyorum bakamıyorum arkadasım hep cocuğum bebeğim diye sayıkladın dedı ama ben hatırlamıyorum. neyse kendıme gelıp yuzune bakınca dünyanın en güzel şeyini gördüm o günden berıde alamıyorum gözlerimi ondan nasıl bır aşk anlatamam bazen ona bakaneken onu izlerken aşkımdan kafayı yıcem zannedıyorum :) bu arada şu an tarıhe baktım başından berı öngörülen muhtemel doğum tarıhı 22 nısan dı . hikayemı bı kac gun önce yazmak için girmiştim ama başka bırının hıkayesını okuyup bugun bu hıkayeyı yazamam dıyıp gerı cıktım. kısmet buguneymiş. benım hıkayem böyleydı.şimdiden güzel dilekleriniz için teşekkur ederım . aylardır burada sorular sordum cvplar aldım cavplar yazdım bu sıtenın cok faydasını gordum siteyı yatratalara da çok tesekkur ederım. şimdiden 2. cocuk için kaç yıl beklemelıyım dıye düşünmeye başladım ozaman tektrar görüşmek dilegiyle inşallah şimdilik hoşçalakın butun anne adaylarının bebeklerını sağ salım kucaklarına alıp bı omur mutlu yaşamalarını dilerim ( hamıle kalmadan önce 1 taneyı bıle ıstedıgımı bılmıyordum 1 tanede yeter dıyordum zaten.)