Kızlar meraba öncelikle hikayem cok uzun simdiden hakkınızı helal edin🙏🏻
Kız bebek bekliyordum ve halk arasında üstüne görme tabiri yasamıstım. Bu nedenle bebegim erken gelebilirdi. Bir de kız beklemez erken gelir lafları var tabi o yüzden bizde 38 den sonra bi heycan beklemeye koyulduk. Her hafta kontrollere gittiğimde acaba bu hafta son bu gün son yrn kucagıma alırmıyım diye beklerken artık 39+3 de doktorum bi kaç güne bebek gelmesse planlı yatıs yapalım 40 dan sonra riskler var bunları yasamak istemeyiz dedi. Bende umut hala var tabi bi yndan kendi acılmam ve sancımla gitmek istiyorum bi yandan 40 ı gecirirsem bebegimde olusabilcek risklerden korkuyorum göze alamıyorum😕 derken 39+6 da hala bebegim gelmeyince mecburi olarak sabah 30 mart cuma sabah 7 de planlı yatıs yaptım. Yattıgım gibi acılmamı kontrol ettiler 1,5 2 cm gorunuyor. Hemen suni sancıya basladılar tabi. Bende bi umut bekliyorum acılmam olur diye. Hatta sancılarımı hafif atlatıyorum. Ağrı eşiğim düşükmüş. Ebeler fln hep moral veriyor boyle dayanırsan kolay olur inş fln. Bekle allah bekle sürekli acıklık muayenesi bi ebe bi doktor sürekli kontrol ediyorlar ve beni o kontroller mahfetti 😣😣 saat aksam 5 oldu doktor geldi hala acıklık 2 cm. Saatlerdir sancı veriyoruz halen ilerleme yok artık sezeryana alalım dedi. Ve ben şok. Doktorumda bende basından beri normal dogum yanlısıyız. Özel hastane oldugu için 5 6 saat sancı cekip sonunda sezeryana donelim demesi beni üzdü düşündürdü. Cünkü her gün be hikayeler neler okumustum. Belki benim 4 5 cm e kadar acılmam zor olacak ve sonrasında cabuk ilerleyecekti ve ben bunun için sancı cekmeye beklemeye razıydım. 2 gun sancı cekip sonunda normal doguran vardı cunku. Doktora beklemek istediğimi söyledim. Aksam 9 a kadar bekleyelim hala ilerlemesse sezeryan artık dedi. 9 a kadar yine kontroller yine sancılar bende tık yok bizim kızın inesi yok bi türlü acılmadı. Doktorla telefonda gorustum. Bu saatten sonra bekleyemeyiz ekibi topluyorum sezeryana alalım dedi. Kabul etmedim. Bütü ebeler calısanlar bana destek beklememi söylediler. Doktor bi yandan beni zorluyor. O kadar üzüldüm zorlandım ki konusmadıgım arkadasım kalmadı. Ailemle de konustum. O an bütün riskleri alıp hastaneden cıkmak istedim. Cıksam napıcam devletten baska neresi aşır beni😔 özelden cıkıp özele gitmek istemiyorum. Neyse bunları dusunurken doktor tekrar aradı sabaha kadar bekleyelim sabah tekrar sancıyla baslayalım. Acılma durumuna gore ertesi gun öğlen degerlendirelim dedi. Tabiki sevindim. Sabaha kadar bekledik. Nst ye baglı sekilde. Sabah 8 gbi sancılar basladı bu sefer daha yüksekdi. Dedim heralde olacak. Acılmalar kontrol ediliyor hala 2cm 😕 doktor en son suyunu patlatalım bide oyle bakalım. Belkide dogum süreci hızlanır dedi. Ben 2 cmde suyun patlatıldıgını bilmiyodum. Beklediğim mucize geldi suyum patlayınca acılmam ilerler dedim. Ve sadece 1 cm ilerledi 3 cm de kaldım. Artık sancılar tırmandırıyordu. Karar vermiştim dişimi sıkıp 4 cm olunca epidural normal dogum yapacaktım. Daha fazla bebegime eziyet etmek istemiyordum. Bu arada bebegimin kalp atısı nabzı hareketleri ve benim sancı sıklıgım dayanma gücüm harikaydı. Doktorum epidural için 1 cm beklediğmi öğrenince epidural iğnesini hazırlayalım 3 cmde de alabiliriz. Eger epidural normalle olmassa hemen anında sezeryana doneriz dedi. Bende kabul ettim. Artık butun yolları denemiştim cunku benim rahim duvarım cok geride oldugu için bir türlü acılmam ilerlemiyor ve bebegim asagı inmiyordu. Birde tahmin edilenden fazla kiloda dogabilirdi. 3 cm de sabit kalınca. Doktorum boyle durumlarda bebegi normal sekilde dogurmaha calısmak bebegin cıkımında sıkıntı yasatacagını oksijensiz kalabileceğini ve o anda hiç bir mudehale olamayacagını allah korusun bebegi canlıyken ölü dogum yaptırabiliriz boyle sıkıntılar oluyor buna gerek yok üzülmeyelim dedi. Biz zaten eşimle hemen kabul etmiştik. Cok üzülmüştüm bastan beri istediğim sey normal sekilde dünyaya getirmekti ama sonuna kadar sansımı deneyip sırf bebegim in katlanmıstım. Sonradan pişman olmamak için sezeryanı hemen kabul etmedim. Ama rahim duvarımdaki sıkıntıdan dolayı artık daha fazla direnemezdim. Saat 2 gibi epidural seZeryana girdim. Dogum esnasında bebeğimin ilk sesini duydugumda ve tenimdeki sıcaklıgı hissettiğimde tarifsiz bi duygu yogunluğu ile hıckıra hıckıra agladım. Sonunda hasret bitmiş ve yavruma kavusmustum. Nihayet saglıklıydı. Bende iyiydim.
Bebeğim 40+0 da 54 cm 3720 dogmustu. Ultrasonda 3500 ölçülmüştü. Dogumdan sonra uzun boyuna ve kilosuna ragmen asagı inememesi ve rahim duvarımın geride olması benim bu kadar beklemem pes etmemem ama sonunda sezeryanla dunyaya getirmem bende hiç pişmanlık yaratmadı. İlk teklifte hemen sezeryana kabul deseydim. Ömür boyu acaba cocugum normal sekilde dogarmıydı bir gun daha beklesemiydim diye pişman olacaktım. Simdi biliyorum ki ben 40+3 40+5 her neyse o kadar bekleseydim bile normal sekilde doguramayacakmıısm onu anladım.
Hem normal dogum hem sezeryan ikisinide yasamıs oldum. Pişman değilim yine olsa ne pes etmem bebegim için direnirdim. Sizde sansınızı zorlayın ama tabiki doktor kontrolunde. Doktorun hemen bir demesiyle her sehe olur vermeyin. Vucudunuzun size tepki vermesine göre kararınızı verin. Ama her ne olursa olsun sonunda tüm acılar tüm bekleyişler bitiyor. Kokusunu içine cektiğinde bakıslarında kayboldugunda tüm dünya duruyor. En muazzam duygu. Allahım isteen herkese yasatsın. Bekleyen kardeslerimi kolaycacık kurtarsın. Simdi her duam da sancı cekenler ve dogum bekleyenler için dua ediyorum. Hastanedeykende dua ettim hepiniz için.
Sonunda bana da buraya hikayemi yazabilmek nasip oldu. Cok sükür simdi kuzumla 8. Günümüzü geride bırakıyoruz. Her anı cok güzel ve özel. Sizlerinde bir an önce kavusması dileğiyle..
cok uzun yazdım umarım bunaltmadım hakkınızı helal edin 🙏🏻🙏🏻💕